مازندران آمل خیابان طالقانی – مشاور رسمی مالیاتی وحید اکبری | 09113252050

استاندارد شماره 31 حسابداری: داراییهای غیر جاری نگهداری شده برای فروش و عملیات متوقف شده

استاندارد حسابداری شماره ۳۱ نحوه گزارشگری دارایی‌های غیرجاری که قصد فروش آنها وجود دارد و همچنین عملیات متوقف شده را مشخص می‌کند. این استاندارد ایجاب می‌کند که این دارایی‌ها به اقل مبلغ دفتری و خالص ارزش فروش اندازه‌گیری شده، استهلاک آنها متوقف و نتایج عملیات متوقف شده به طور جداگانه در صورت سود و زیان افشا شود.
تصویر وحید اکبری

وحید اکبری

فهرست مطالب

جایگزینی اصطلاح ”خالص ارزش فروش“ با اصطلاح ”ارزش منصفانه پس از کسر مخارج فروش“

11.       در استاندارد، از اصطلاح ” خالص ارزش فروش“ به جای اصطلاح ” ارزش منصفانه پس از کسر مخارج فروش“ استفاده شده است. با توجه به اینکه، داراییهای غیرجاری نگهداری شده برای فروش، در آینده نزدیک به فروش می‌رسند استفاده از ارزشهای فروش در مبانی اندازه‌گیری آنها مناسبتر به نظر می‌رسد. از سوی دیگر، اصطلاح ”خالص ارزش فروش“دارای مفهوم روشنی است و نسبت به ” ارزش منصفانه پس از کسر مخارج فروش“ ابهام کمتری دارد. بنابراین، علیرغم استفاده از اصطلاح ” ارزش منصفانه پس از کسر مخارج فروش“ در استاندارد بین‌المللی گزارشگری مالی شماره 5، کمیته اصطلاح ”خالص ارزش فروش“ را جایگزین آن کرد.

طولانی‌تر شدن دوره مورد نیاز برای تکمیل فروش دارایی غیرجاری (یا مجموعه‌ واحد) طبقه‌بندی شده به عنوان نگهداری شده برای فروش (پیوست استاندارد)

12.       در اغلب موارد، دوره فروش داراییهای غیرجاری (یا مجموعه‌های واحد) طبقه‌بندی شده به عنوان نگهداری شده برای فروش، حداکثر طی یک سال تکمیل می‌شود. طولانی‌تر شدن دوره تکمیل فروش این اقلام از مدت یک سال، حالت خاص محسوب می‌شود که شرایط آن و نیز نحوه عمل در بند 10 استاندارد مطرح شده است. بنابراین توضیحات اضافی مربوط به مصادیق و حالتهای مختلف طولانی‌تر شدن دوره تکمیل فروش در پیوست استاندارد ارائه شده است تا ضمن جلوگیری از تعدد الزامات استاندارد، صرفاً واحدهای تجاری مشمول به آن مراجعه نمایند.

شناسایی زیانهای کاهش ارزش و برگشت بعدی آن در مورد داراییهای غیرجاری تجدید ارزیابی شده

13 .      زیانهای کاهش ارزش و برگشت بعدی آن در مورد داراییهای غیرجاری مشمول استانداردهای حسابداری 11 داراییهای ثابت مشهود و 17 با داراییهای نامشهود که پیش از طبقه بندی به عنوان نگهداری شده برای فروش، به مبالغ تجدید ارزیابی اندازه‌گیری شده‌اند، همانند داراییهای غیرجاری تجدید ارزیابی نشده، شناسایی می‌شود. این روش موجب برخورد یکنواخت با داراییهای غیرجاری مشمول دامنه کاربرد الزامات اندازه‌گیری این استاندارد و نیز تسهیل نحوه عمل حسابداری می‌شود.

14 .      در استاندارد حسابداری 6 گزارش عملکرد مالی، نتایج عملیات به دو طبقه فعالیتهای عادی و اقلام غیرمترقبه تفکیک می‌شد. در استاندارد مزبور نتایج عملیات متوقف شده به عنوان بخشی از فعالیتهای عادی منعکس می‌گردید. با توجه به نگرش کمک به استفاده‌کنندگان صورتهای مالی جهت پیش‌بینی بهتر نتایج عملیات، طبقه‌بندی نتایج عملیات به دو گروه عملیات در حال تداوم و عملیات متوقف شده مناسب‌تر است. با توجه به این تغییر طبقه بندی، سرفصل اقلام غیر مترقبه در صورت سود و زیان حذف می‌شود و درنتیجه، آثار رویدادهایی از قبیل بلایای طبیعی که قبلاً تحت سرفصل اقلام غیرمترقبه طبقه‌بندی می‌شد، به عنوان اقلام استثنایی منعکس می‌شود.

تغییر طبقه بندی اقلام صورت سود و زیان

هدف اصلی استاندارد حسابداری 31 چیست؟
هدف، تجویز نحوه حسابداری داراییهای نگهداری شده برای فروش و نحوه ارائه و افشای نتایج مالی مربوط به عملیات متوقف شده است.
دارایی غیرجاری چه زمانی به عنوان “نگهداری شده برای فروش” طبقه‌بندی می‌شود؟
زمانی که فروش آن بسیار محتمل باشد و دارایی (یا مجموعه واحد) در شرایط فعلی خود آماده فروش باشد و مدیریت فعالانه در جستجوی خریدار باشد.
دارایی نگهداری شده برای فروش چگونه اندازه‌گیری می‌شود؟
این دارایی‌ها باید به اقل مبلغ دفتری و خالص ارزش فروش (ارزش منصفانه منهای مخارج فروش) اندازه‌گیری شوند.
آیا دارایی که برای فروش طبقه‌بندی شده، استهلاک می‌شود؟
خیر. به محض اینکه دارایی به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی شود،
احتساب استهلاک آن متوقف می‌گردد.عملیات متوقف شده چگونه در صورت‌های مالی ارائه می‌شود؟
سود یا زیان عملیات متوقف شده (خالص از مالیات) باید به صورت جداگانه و در یک سطر واحد در صورت سود و زیان افشا شود تا تمایز آن با عملیات در حال تداوم حفظ گردد.

  1. چگونه دارایی‌های غیر جاری را مطابق استاندارد 31 به درستی طبقه‌بندی و اندازه‌گیری کنیم؟
    گام اول: بررسی معیارهای طبقه‌بندی (محک قطعیت):
    بررسی کنید که آیا دارایی آماده فروش در وضعیت کنونی خود است و آیا فروش آن در مدت ۱۲ ماه بسیار محتمل است (شامل تعهد قطعی خرید یا برنامه فعال فروش).
    گام دوم: توقف استهلاک (حذف هزینه غیرنقدی):
    به محض احراز معیارهای طبقه‌بندی، احتساب استهلاک دارایی را فوراً متوقف نمایید، زیرا دارایی دیگر از طریق استفاده مصرف نمی‌شود، بلکه از طریق فروش بازیابی می‌شود.
    گام سوم: اندازه‌گیری مقایسه‌ای (اصل محافظه‌کاری):
    مبلغ دفتری فعلی دارایی را با خالص ارزش فروش (ارزش منصفانه منهای مخارج تخمینی فروش) مقایسه کنید.
    گام چهارم: شناسایی زیان (عملکرد دوره):
    اگر خالص ارزش فروش کمتر از مبلغ دفتری باشد، مابه‌التفاوت به عنوان زیان کاهش ارزش در صورت سود و زیان شناسایی می‌شود.

خدمات تخصصی مالیاتی

مشاوره مالیاتی و سامانه مؤدیان

راهکار تخصصی برای مالیات، سامانه مؤدیان، دفاع مالیاتی، تنظیم لوایح و مشاوره حرفه‌ای کسب‌وکارها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *