24 . زیان کاهش ارزش (یا هر گونه سود بعدی) شناسایی شده برای مجموعهای واحد باید مبلغ دفتری داراییهای غیرجاری آن مجموعه را که در دامنه الزامات اندازهگیری این استاندارد قرار میگیرد به شرح مندرج در بندهای الف و ب زیر، کاهش (یا افزایش) دهد:
الف . زیان کاهش ارزش باید به ترتیب زیر جهت کاهش مبلغ دفتری داراییهای غیرجاری مجموعه واحد تخصیص یابد:
1 . ابتدا، صرف کاهش مبلغ دفتری سرقفلی مرتبط با مجموعه واحد شود، و
2 . باقیمانده زیان کاهش ارزش متناسب با مبلغ دفتری سایر داراییهای غیرجاری مجموعه واحد، به آنها تخصیص یابد.
این کاهش در مبالغ دفتری باید به عنوان زیان کاهش ارزش هر یک از داراییهای منفرد درنظر گرفته شود و بلافاصله در صورت سود و زیان شناسایی گردد.
ب . برگشت زیان کاهش ارزش مجموعه واحد باید به منظور افزایش مبلغ دفتری داراییهای غیر جاری آن غیر از سرقفلی، تخصیص یابد.
این افزایش در مبالغ دفتری باید به عنوان برگشت زیان کاهش ارزش هر یک از داراییهای منفرد درنظر گرفته شود و بلافاصله در صورت سود و زیان شناسایی گردد.
25 . سود یا زیانی که تا تاریخ فروش یک دارایی غیرجاری (یا مجموعهای واحد) شناسایی نشده، باید در تاریخ قطع شناخت شناسایی گردد. الزامات مربوط به قطع شناخت در بندهای 70 تا 75 استاندارد حسابداری 11 داراییهای ثابت مشهود (تجدیدنظر شده در 1386)، و بندهای 89 تا 95 استاندارد حسابداری 17 داراییهای نامشهود (تجدیدنظر شده در 1386)، آمده است.
26 . واحد تجاری نباید یک دارایی غیرجاری که منفرداً یا در قالب بخشی از یک مجموعه واحد به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقهبندی شده است را مستهلک کند. شناسایی سود تضمین شده و سایر هزینههای قابل انتساب به بدهیهای مجموعه واحدی که به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقهبندی شده است، ادامه مییابد.
تغییرات طرح فروش در استاندارد شماره 31
27 . در صورتی که واحد تجاری یک دارایی غیر جاری (یا مجموعهای واحد) را به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقهبندی نموده باشد، اما معیارهای مندرج در بندهای 8 تا 10 دیگر برقرار نباشد، واحد تجاری باید طبقهبندی دارایی (یا مجموعه واحد) به عنوان نگهداری شده برای فروش را متوقف نماید.
28 . واحد تجاری باید یک دارایی غیرجاری را که طبقهبندی آن به عنوان نگهداری شده برای فروش متوقف شده است (یا اینکه از مجموعه واحد نگهداری شده برای فروش خارج میشود)، به اقل مبالغ زیر اندازهگیری کند:
الف . مبلغ دفتری آن قبل از این که دارایی غیر جاری (یا مجموعه واحد) به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقهبندی شود پس از تعدیل بابت هر گونه استهلاک، یا تجدید ارزیابی که در صورت عدم طبقهبندی دارایی (یا مجموعه واحد) به عنوان نگهداری شده برای فروش شناسایی میشد، و
ب . مبلغ بازیافتنی آن در تاریخ انصراف از فروش.
29 . واحد تجاری باید هر گونه تعدیل لازم در مبلغ دفتری یک دارایی غیرجاری که طبقهبندی آن به عنوان نگهداری شده برای فروش متوقف شده است را در دورهای که معیارهای مندرج در بندهای 8 تا 10 دیگر برقرار نباشد، در سود و زیان عملیات در حال تداوم منظور نماید. واحد تجاری باید هر گونه تعدیل از این بابت را در همان سرفصل مورد استفاده طبق بند 36 برای ارائه سود و زیان شناسایی شده، منظور کند.
30 . اگر واحد تجاری از مجموعه واحدی که به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقهبندی شده است، دارایی یا بدهی منفردی را خارج کند، اندازهگیری باقیمانده داراییها و بدهیها در صورتی به عنوان مجموعه واحد ادامه مییابد که این مجموعه حائز معیارهای مندرج در بندهای 8 تا 10 باشد. در غیر این صورت، باقیمانده داراییهای غیرجاری گروه که به طور منفرد شرایط طبقهبندی به عنوان نگهداری شده برای فروش را دارند باید به طور جداگانه بهاقل مبلغ دفتری و خالص ارزش فروش در آن تاریخ اندازهگیری شوند. هر دارایی غیرجاری که معیارهای ذکر شده را احراز نکند، طبق بند 27 طبقهبندی آن به عنوان نگهداری شده برای فروش متوقف میشود.
