پیوست 2: شرایط و رویدادهایی که ممکن است بیانگر خطرهای تحریف بااهمیت باشد
موارد زیر نمونههایی از شرایط و رویدادهایی است که ممکن است نشانه وجود خطرهای تحریف بااهمیت باشد. نمونههای ارائه شده دامنه وسیعی از شرایط و رویدادها را دربرمیگیرد، اما، همه شرایط و رویدادها ممکن است در یک حسابرسی مورد نداشته باشد و این فهرست لزوماً دربرگیرنده همه نمونهها نمیباشد:
- فعالیت در مناطق فاقد ثبات اقتصادی، برای مثال، کشورهایی که کاهش عمده در ارزش پول یا اقتصاد با تورم حاد دارند.
- فعالیت در بازارهای تغییرپذیر، برای مثال، معاملات سلف.
- فعالیت در زمینههایی که تابع مقررات بسیار پیچیده هستند.
- مشکلات تداوم فعالیت و نقدینگی شامل از دست دادن مشتریان عمده.
- محدودیت در دسترسی به سرمایه و اعتبار.
- تغییر در صنعت موضوع فعالیت واحد تجاری.
- تغییر در زنجیره عرضه.
- توسعه یا عرضه محصولات یا خدمات جدید یا حرکت به سمت فعالیتهای تجاری جدید.
- ورود به بازارهای جدید.
- تغییر در واحد تجاری مانند یک تحصیل یا تجدید ساختار عمده یا سایر رویدادهای غیرعادی.
- واحدهای تجاری یا قسمتهای تجاری که احتمال فروش آنها میرود.
- وجود اتحادها و مشارکتهای خاص پیچیده.
- استفاده از تأمین مالی خارج از ترازنامه، واحدهای تجاری با مقاصد خاص و سایر توافقهای تأمین مالی پیچیده.
- معاملات عمده با اشخاص وابسته.
- نبود یا کمبود کارکنان دارای مهارت حسابداری و گزارشگری مالی مناسب.
- تغییرات در کارکنان اصلی، شامل خروج مدیران اجرایی اصلی.
- وجود ضعف در کنترلهای داخلی، به ویژه ضعفهایی که مورد توجه مدیران اجرایی قرار نگرفته است.
- ناهماهنگی بین راهبرد واحد تجاری در زمینه فناوری اطلاعات و راهبردهای تجاری آن.
- تغییر در محیط فناوری اطلاعات.
- استقرار سیستمهای جدید و عمده فناوری اطلاعات برای گزارشگری مالی.
- بررسی نتایج عملیاتی یا مالی واحد تجاری توسط مراجع نظارتی یا دولتی.
- تحریفهای گذشته، سوابق اشتباهات یا تعدیلات عمده در پایان دوره.
- معاملات غیرعادی یا غیرسیستماتیک عمده شامل معاملات درونگروهی و فروشهای عمده در پایان دوره.
- معاملاتی که برمبنای نظر مدیران اجرایی ثبت شده است. برای مثال، تمدید بدهیها، داراییهای کنار گذاشته شده برای فروش و طبقهبندی اوراق بهادار سریعالمعامله.
- بکارگیری استانداردهای حسابداری جدید.
- اندازهگیریهای حسابداری که شامل فرایندهای پیچیدهای است.
- رویدادها یا معاملاتی که اندازهگیری آن توأم با ابهام عمده است، از جمله براوردهای حسابداری.
- دعاوی حقوقی در جریان و بدهیهای احتمالی، برای مثال، ضمانتنامههای فروش، تضمینهای مالی و جبران خسارات زیستمحیطی.
بدون شناخت محیط و کنترلهای داخلی، حسابرس نمیتواند حوزههای با ریسک بالا را شناسایی کند و ممکن است تحریفهای بااهمیت را نادیده بگیرد.
ریسک سطح صورتهای مالی بر کل گزارشات اثر دارد، اما ریسک سطح ادعاها مربوط به گروه خاصی از معاملات، مانده حسابها یا موارد افشا است.
بله، الزامات استاندارد ۳۱۵ عمومی است، اما نحوه اجرا و عمق شناخت متناسب با اندازه و پیچیدگی واحد تجاری تغییر میکند.
گامهای عملی اجرای استاندارد ۳۱۵
- کسب شناخت :
بررسی صنعت، مقررات و ماهیت واحد تجاری.
- ارزیابی کنترلها :
تحلیل اثربخشی طراحی و اجرای کنترلهای داخلی.
- شناسایی خطر :
تشخیص ریسکهای ذاتی و کنترلی در فرآیندهای مالی.
- تعیین اهمیت :
تطبیق ریسکهای شناسایی شده با سطح اهمیت (استاندارد ۳۲۰).
- طراحی واکنش :
برنامهریزی برای آزمونهای محتوا بر اساس ریسکهای برآورد شده.
