مازندران آمل خیابان طالقانی – مشاور رسمی مالیاتی وحید اکبری | 09113252050

استاندارد شماره 41 حسابداری: افشای منافع در واحدای تجاری دیگر

استاندارد حسابداری شماره 41 با هدف حصول اطمینان از افشای کافی منافع یک واحد تجاری در واحدهای دیگر (مانند فرعی، وابسته، مشارکتی و ساختارهای غیرتلفیقی) تدوین شده است. این استاندارد اطلاعات لازم را برای ارزیابی ماهیت، ریسک‌ها و آثار مالی این منافع توسط استفاده‌کنندگان صورت‌های مالی فراهم می‌کند.
تصویر وحید اکبری

وحید اکبری

فهرست مطالب

پیوست الف: اصطلاحات تعریف‌شده

این پیوست، بخش جدانشدنی این استاندارد حسابداری است.

درآمد حاصل از واحد تجاری ساختاریافته برای مقاصد این استاندارد، درآمد حاصل از واحد تجاری ساختاریافته، شامل حق‌الزحمه‌های مکرر و غیرمکرر، درآمد مالی، سودهای تقسیمی، سود یا زیان ناشی از تجدید اندازه‌گیری یا قطع شناخت منافع در واحدهای تجاری ساختاریافته و سود یا زیان ناشی از انتقال داراییها و بدهیها به واحد تجاری ساختاریافته است، اما محدود به این موارد نیست.
منافع در واحد تجاری دیگر برای مقاصد این استاندارد، منافع در واحد تجاری دیگر، به روابط قراردادی و غیرقراردادی اشاره دارد که واحد تجاری را در معرض بازده متغیر ناشی از عملکرد واحد تجاری دیگر قرار می‌دهد. منافع در واحد تجاری دیگر، می‌تواند به صورت در اختیار داشتن ابزارهای مالکانه یا بدهی و نیز اشکال دیگر رابطه مانند تأمین منابع مالی، تأمین نقدینگی، بهبود اعتبار و تضمینها باشد، اما محدود به این موارد نیست. منافع در واحد تجاری دیگر، شامل ابزاری است که واحد تجاری از طریق آن بر واحد تجاری دیگر، کنترل، کنترل مشترک یا نفوذ قابل ملاحظه دارد. واحد تجاری لزوماً به صرف داشتن رابطه معمول مشتری‌ـ تأمین‌کننده، منافعی در واحد تجاری دیگر ندارد. بند‌های ب7 تا ب9، اطلاعات بیشتری درباره منافع در واحدهای تجاری دیگر ارائه می‌کند. در بند‌های ب55 تا ب57 استاندارد حسابداری 39، بازده متغیر توضیح داده شده است.
واحد تجاری ساختاریافته یک واحد تجاری که به‌گونه‌ای سازماندهی شده است که حق رأی یا سایر حقوق مشابه، عامل اصلی در تعیین کنترل‌کننده واحد تجاری نیست، مانند زمانی که حق رأی‌ تنها در ارتباط با وظایف اداری است و فعالیتهای مربوط از طریق قرارداد هدایت می‌شود. در بند‌های ب22 تا ب24، اطلاعات بیشتری درباره واحدهای تجاری ساختاریافته ارائه شده است.

اصطلاحات زیر، در استاندارد حسابداری 18 (تجدیدنظرشده 1398)، استاندارد حسابداری 20 (تجدیدنظرشده 1398)، استاندارد حسابداری 39  (مصوب 1398) و استاندارد حسابداری 40 مشارکتها (مصوب 1398) تعریف شده است و در این استاندارد با معانی مشخص‌شده در استانداردهای مزبور، بکار گرفته می‌شود:

  • واحد تجاری وابسته
  • صورتهای مالی تلفیقی
  • کنترل واحد تجاری
  • روش ارزش ویژه
  • گروه
  • واحد تجاری سرمایه‌گذاری
  • مشارکت
  • کنترل مشترک
  • عملیات مشترک
  • مشارکت خاص
  • منافع فاقد حق کنترل
  • واحد تجاری اصلی
  • حق حمایتی
  • فعالیتهای مربوط
  • صورتهای مالی جداگانه
  • شخصیت جداگانه

این بخش با رعایت استاندارد گوگل و بیشترین پرسش‌های پرتکرار برای قرارگیری در FAQ Yoast SEO طراحی شده است:
س1: هدف اصلی استاندارد 41 حسابداری چیست؟
پاسخ: هدف استاندارد 41 حصول اطمینان از این است که واحد تجاری، اطلاعات کافی را جهت افشای ماهیت، ریسک‌ها و آثار مالی منافع خود در سایر واحدهای تجاری (شامل واحدهای فرعی، وابسته و مشارکتی) ارائه کند تا استفاده‌کنندگان صورت‌های مالی بتوانند این اطلاعات را ارزیابی کنند.
س2: منافعی که طبق استاندارد 41 باید افشا شوند، شامل چه مواردی هستند؟
پاسخ: این استاندارد افشای منافع در انواع واحدهای تجاری دیگر از قبیل واحدهای فرعی، واحدهای مشارکتی، واحدهای وابسته و همچنین منافع در واحدهای غیرساختاری (ساختارهای با هدف خاص) را دربر می‌گیرد.
س3: کدام نوع از اطلاعات باید در خصوص واحدهای فرعی افشا شود؟
پاسخ: اطلاعات افشایی کلیدی در مورد واحدهای فرعی شامل ترکیب گروه (واحد اصلی و فرعی‌ها)، ماهیت و میزان منافع غیرکنترلی، و ماهیت و میزان ریسک‌های ناشی از این منافع (مانند محدودیت‌ها بر دسترسی به دارایی‌ها) است.
س4: آیا استاندارد 41 افشای قضاوت‌های مهم حسابداری را الزامی می‌کند؟
پاسخ: بله. واحد تجاری باید قضاوت‌های قابل ملاحظه و فرضیات مهمی را که در تعیین نوع منافع خود و چگونگی حسابداری آن‌ها استفاده کرده است (مانند تعیین کنترل داشتن یا نداشتن)، افشا نماید.

  1. این ساختار برای آموزش فرآیند اصلی شناسایی و افشای منافع در واحدهای دیگر طراحی شده است:
    چگونه الزامات افشای منافع در واحدهای تجاری دیگر (استاندارد 41) را اجرا کنیم؟
    مرحله اول: شناسایی و طبقه‌بندی منافع
    ابتدا تمام منافع موجود در واحدهای تجاری دیگر را شناسایی کرده و آن‌ها را بر اساس ماهیت رابطه (کنترل، نفوذ قابل ملاحظه، یا کنترل مشترک) در دسته‌هایی مانند فرعی، وابسته، مشارکتی یا ساختار غیرتلفیقی طبقه‌بندی کنید.
    مرحله دوم: افشای جزئیات ساختاری و ریسک‌ها
    اطلاعات ساختاری گروه را افشا کنید و ریسک‌های ناشی از هر نوع منافع (به‌ویژه در واحدهایی که منافع غیرکنترلی قابل ملاحظه‌ای دارند یا ساختارهای با هدف خاص هستند) را تشریح نمایید.
    مرحله سوم: گزارشگری اثرات مالی
    تأثیر منافع در واحدهای فرعی (مانند سود و زیان تخصیص‌یافته به منافع غیرکنترلی) و همچنین خلاصه اطلاعات مالی مربوط به واحدهای مشارکتی و وابسته را (طبق روش ارزش ویژه) افشا نمایید.
    مرحله چهارم: افشای قضاوت‌ها و رویه‌ها
    قضاوت‌ها و مفروضات کلیدی استفاده شده برای تعیین ماهیت روابط (مثلاً اینکه چرا نفوذ قابل ملاحظه وجود دارد یا چرا کنترل اعمال نمی‌شود) و همچنین رویه‌های حسابداری مرتبط را به صورت واضح و کامل در یادداشت‌های توضیحی افشا کنید.

  2. برای تصویر شاخص، از نمودار یا اینفوگرافیکی استفاده کنید که انواع منافع (کنترل، نفوذ، کنترل مشترک) و نتایج افشای آن‌ها را نشان می‌دهد:
    متن جایگزین (Alt Text):
    نمودار فرآیند افشای منافع در واحدهای تجاری دیگر استاندارد 41
    عنوان تصویر (Title):
    نقشه راه افشای منافع در واحدهای فرعی، وابسته و مشارکتی (استاندارد 41)
    توضیح مختصر (Caption):
    انواع منافع در سایر واحدهای تجاری بر اساس استاندارد 41 حسابداری
    توضیح کامل (Description):
    اینفوگرافیک جامع در مورد الزامات افشا طبق استاندارد 41 حسابداری ایران که انواع منافع (فرعی، وابسته، مشارکتی) و همچنین اهمیت افشای قضاوت‌ها و ریسک‌های مرتبط را نشان می‌دهد.

خدمات تخصصی مالیاتی

مشاوره مالیاتی و سامانه مؤدیان

راهکار تخصصی برای مالیات، سامانه مؤدیان، دفاع مالیاتی، تنظیم لوایح و مشاوره حرفه‌ای کسب‌وکارها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *