118 . واحد تجاری ممکن است یادداشتهای توضیحی را بهگونهای ارائه کند که اطلاعات مرتبط با مبنای تهیه صورتهای مالی و رویههای حسابداری خاص، به عنوان بخش جداگانهای از صورتهای مالی در نظر گرفته شود.
افشای رویههای حسابداری
119 . در خلاصه اهم رویههای حسابداری، واحد تجاری باید موارد زیر را افشا کند:
الف . مبنای (یا مبانی) اندازهگیری مورد استفاده در تهیه صورتهای مالی؛ و
ب . سایر رویههای حسابداری مورد استفاده که برای درک صورتهای مالی، مربوط است.
120 . آگاه کردن استفادهکنندگان از مبنا یا مبانی اندازهگیری مورد استفاده در صورتهای مالی (برای مثال، بهای تمام شده تاریخی، بهای جاری، خالص ارزش بازیافتنی، ارزش منصفانه یا مبلغ بازیافتنی) برای واحد تجاری بااهمیت است، زیرا مبنایی که واحد تجاری صورتهای مالی را بر اساس آن تهیه میکند، بر تجزیه و تحلیل استفادهکنندگان تأثیر قابل ملاحظهای دارد. هنگامی که واحد تجاری، بیش از یک مبنای اندازهگیری را در صورتهای مالی مورد استفاده قرار میدهد (برای مثال، زمانی که طبقات خاصی از داراییها تجدید ارزیابی میشود)، مشخص کردن طبقات داراییها و بدهیها که هر یک از مبانی اندازهگیری برای آنها بکار رفته است، کافی است.
121 . مدیریت در تصمیمگیری درباره افشای یک رویه حسابداری خاص، باید بررسی کند که آیا افشای مزبور، به استفادهکنندگان در درک چگونگی انعکاس معاملات، سایر رویدادها و شرایط در عملکرد مالی و وضعیت مالی کمک میکند یا خیر. افشای رویههای حسابداری خاص، بهویژه زمانی که این رویهها از بین گزینههای مجاز در استانداردهای حسابداری انتخاب شده باشد، برای استفادهکنندگان مفید است. افشای اینکه آیا واحد تجاری برای سرمایهگذاریهای کوتاهمدت سریعالمعامله در سهام، روش ارزش بازار یا روش اقل بهای تمام شده و خالص ارزش فروش را استفاده میکند، نمونهای از افشای مزبور است. برخی استانداردهای حسابداری، افشای رویههای حسابداری خاص، شامل انتخاب رویه توسط مدیریت از بین رویههای مجاز را به روشنی الزامی میکند. برای مثال، طبق استاندارد حسابداری 11، افشای مبانی اندازهگیری مورد استفاده برای طبقات داراییهای ثابت مشهود الزامی است.
122 . یک رویه حسابداری ممکن است به دلیل ماهیت عملیات واحد تجاری مهم باشد، حتی اگر مبالغ دوره جاری و دورههای قبل بااهمیت نباشد. افشای هر یک از رویههای مهم حسابداری که در استانداردهای حسابداری بطور خاص الزامی نشده است، اما واحد تجاری طبق استاندارد حسابداری 34، آن را انتخاب و استفاده میکند نیز مناسب است.
123 . واحد تجاری باید در اهم رویههای حسابداری یا سایر یادداشتهای توضیحی، قضاوتهای مدیریت در فرایند بکارگیری رویههای حسابداری واحد تجاری و قضاوتهایی که بیشترین تأثیر را بر مبالغ شناساییشده در صورتهای مالی داشته است، جدا از قضاوتهای مربوط به برآوردها (به بند 125 مراجعه شود) افشا کند.
124 . مدیریت در فرایند بکارگیری رویههای حسابداری واحد تجاری، علاوه بر قضاوتهای مربوط به برآوردها، قضاوتهای متعددی انجام میدهد که میتواند اثر مهمی بر مبالغ شناساییشده در صورتهای مالی داشته باشد. برای مثال، مدیریت در تعیین موارد زیر قضاوت میکند:
الف . چه زمانی بخش مهمی از ریسکها و مزایای عمده مالکیت داراییهای مالی و داراییهای اجارهای، به واحدهای تجاری دیگر منتقل میشود؛ و
ب . آیا برخی فروشهای خاص، از نظر محتوا، تأمین مالی است و بنابراین، منجر به درآمد نمیشود.
منابع عدم اطمینان برآوردها
125 . چنانچه در انجام برآوردها در پایان دوره گزارشگری، موارد عدم اطمینانی وجود داشته باشد که ریسک قابل ملاحظهای را برای تعدیل بااهمیت مبالغ دفتری داراییها و بدهیها در سال مالی آتی ایجاد کند، واحد تجاری باید اطلاعاتی را درباره مفروضات مرتبط با آینده و سایر منابع عمده عدم اطمینان این برآوردها افشا کند. در مورد این داراییها و بدهیها، یادداشتهای توضیحی باید شامل جزئیات زیر باشد:
الف . ماهیت آنها؛ و
ب . مبلغ دفتری آنها در پایان دوره گزارشگری.
