| مثالهای مربوط به بند 31 |
| 1. طرحی به ازای هر سال خدمت 100 هزار ریال مزایا میپردازد. مزایا پس از 10 سال ارائه خدمات، قطعی میشود. به هر سال خدمت 100 هزار ریال مزایا قابل تخصیص است. در هر یک از 10 سال نخست، احتمال اینکه کارکنان 10 سال ارائه خدمات را به پایان نرسانند، در محاسبه مخارج خدمات جاری و ارزش فعلی تعهدات منعکس میشود. |
| 2. طرحی به ازای هر سال خدمت، به جز خدماتی که قبل از 25 سالگی ارائه میشود، 100 هزار ریال مزایا میپردازد. مزایا بلافاصله قطعی میشود. به خدماتی که قبل از 25 سالگی ارائه میشود هیچ مزایایی تخصیص داده نمیشود زیرا خدمات پیش از آن تاریخ منجر به مزایا (مشروط یا غیرمشروط) نمیشود. مزایایی به مبلغ 100 هزار ریال به هر یک از سالهای بعد قابل تخصیص است. |
32 . تعهدات تا زمانی افزایش مییابد که ارائه خدمات بیشتر توسط کارکنان، موجب افزایش بااهمیت مزایا نشود. بنابراین، تمام مزایا به دورههای منتهی به آن تاریخ یا قبل از آن تخصیص داده میشود. مزایا طبق فرمول مزایای طرح به هر یک از دورههای مالی تخصیص داده میشود. با این حال، در صورتی که خدمات کارکنان در سالهای بعد موجب افزایش بااهمیت مزایا نسبت به سالهای قبل شود، واحد تجاری این مزایا را تا تاریخی که ارائه خدمات بیشتر توسط کارکنان، منجر به افزایش بااهمیت مبلغ مزایا نمیشود، بر مبنای خط مستقیم تخصیص میدهد. دلیل آن این است که خدمات کارکنان در سراسر دوره نهایتاً به بیشترین سطح مزایا منجر میشود.
| مثالهای مربوط به بند 32 |
| 1- طرحی، مزایایی به صورت یکجا و به مبلغ 000ر1 هزار ریال میپردازد که پس از ده سال خدمت قطعی میشود. این طرح مزایای بیشتری برای خدمات بعدی ارائه نمیکند. |
| مزایایی به مبلغ 100 هزار ریال (000ر1 هزار ریال تقسیم بر 10 سال) به هر یک از 10 سال اول نسبت داده میشود. مخارج خدمات جاری در هر یک از 10 سال اول، منعکسکننده این احتمال است که ممکن است کارکنان 10 سال ارائه خدمات را به پایان نرسانند. هیچ مزایایی به سالهای بعد تخصیص داده نمیشود. |
| 2- طرحی، مزایای بازنشستگی به صورت یکجا به مبلغ 000ر2 هزار ریال به تمام کارکنانی ارائه میکند که در سن 55 سالگی پس از 20 سال ارائه خدمات هنوز شاغل باشند، یا در سن 65 سالگی، صرفنظر از مدت زمان ارائه خدمات، هنوز شاغل باشند. |
| برای کارکنانی که قبل از 35 سالگی استخدام شدهاند، ارائه خدمات ابتدا در سن 35 سالگی طبق طرح منجر به مزایا میشود (کارکنان میتوانند در 30 سالگی واحد تجاری را ترک کنند و در سن 33 سالگی بازگردند، بدون اینکه تأثیری بر مبلغ یا زمانبندی مزایا داشته باشد). این مزایا مشروط به خدمات بیشتر است. همچنین، ارائه خدمات پس از 55 سالگی موجب افزایش بااهمیت در مزایا نمیشود. برای این کارکنان، واحد تجاری به ازای هر سال ارائه خدمات از سن 35 سالگی تا 55 سالگی، مزایایی به میزان 100 هزار ریال (000ر2 هزار ریال تقسیم بر 20 سال) تخصیص میدهد. |
| برای کارکنانی که بین 35 تا 45 سالگی استخدام میشوند، ارائه خدمات پس از 20 سال موجب افزایش بااهمیت مزایا نمیشود. برای این کارکنان، واحد تجاری به ازای هر سال ارائه خدمات در 20 سال نخست، مزایایی به مبلغ 100 هزار ریال (000ر2 هزار ریال تقسیم بر 20 سال) تخصیص میدهد. |
| برای کارکنانی که در سن 55 سالگی استخدام میشوند، ارائه خدمات پس از 10 سال موجب افزایش بااهمیت مزایا نمیشود. برای این کارکنان، واحد تجاری به ازای هر سال ارائه خدمات در 10 سال نخست، مزایایی به مبلغ 200 هزار ریال (000ر2 هزار ریال تقسیم بر 10 سال) تخصیص میدهد. |
| برای تمام کارکنان، مخارج خدمات جاری و ارزش فعلی تعهدات منعکسکننده این احتمال است که ممکن است کارکنان دوره خدمات مورد نیاز را به پایان نرسانند. |
مفروضات اکچوئری
33 . مفروضات اکچوئری باید با یکدیگر سازگار و بیطرفانه باشد.
34 . مفروضات اکچوئری، بهترین برآوردهای واحد تجاری از متغیرهایی است که مخارج نهایی ارائه مزایای بازنشستگی را تعیین خواهند کرد. مفروضات اکچوئری شامل موارد زیر است:
الف . مفروضات جمعیتشناسی درباره ویژگیهای آتی کارکنان فعلی و پیشین (و افراد تحت تکفل آنها) که واجد شرایط دریافت این مزایا هستند. مفروضات جمعیتشناسی به موضوعاتی نظیر موارد زیر مربوط است:
1 . مرگ و میر، طی دوره اشتغال و پس از آن،
2 . نرخ گردش شغلی، از کارافتادگی و بازنشستگی پیش از موعد کارکنان،
3 . نسبتی از اعضای طرح که دارای بستگان واجد شرایط دریافت مزایای طرح هستند، و
4 . نرخ مراجعه جهت بهرهمندی از مزایای طرحهای درمانی، و
ب . مفروضات مالی، در رابطه با عواملی مانند موارد زیر:
1. نرخ تنزیل (به بندهای 39 تا 42 مراجعه شود)،
2. سطح حقوق و مزایای آتی (به بندهای 43 تا 48 مراجعه شود)،
3. در مورد مزایای درمانی، مخارج درمانی آتی، شامل مخارج بررسی موارد مراجعه و پرداخت مزایا، در صورت بااهمیت بودن (به بندهای 49 تا 51 مراجعه شود).
35 . مفروضات اکچوئری در صورتی بیطرفانه است که نه خوشبینانه و نه بیش از حد محافظهکارانه باشد.
36 . مفروضات اکچوئری در صورتی با یکدیگر سازگارند که روابط اقتصادی بین عواملی نظیر تورم، نرخ افزایش حقوق، بازده داراییهای طرح، و نرخ تنزیل را منعکس کنند. برای مثال، در تمام مفروضاتی که به سطح مشخصی از تورم در آینده بستگی دارند (نظیر مفروضات مربوط به نرخ سود تضمین شده و افزایش حقوق و مزایا)، سطح تورم یکسانی در نظر گرفته شود.
37 . واحد تجاری نرخ تنزیل و سایر مفروضات مالی را به صورت اسمی (اظهار شده) تعیین میکند، مگر اینکه برآورد آنها به صورت واقعی (پس از تعدیل بابت تورم) اتکاپذیرتر باشد (برای مثال، در اقتصادهای دارای تورم حاد).
38 . مفروضات مالی در پایان هر دوره گزارشگری باید مبتنی بر انتظارات بازار برای دورهای باشد که طی آن قرار است تعهدات تسویه شود.
