مازندران آمل خیابان طالقانی – مشاور رسمی مالیاتی وحید اکبری | 09113252050

استاندارد شماره 36 حسابداری: ابزارهای مالی: ارائه

استاندارد حسابداری 36 (ابزارهای مالی: ارائه) اصول طبقه‌بندی ابزارهای مالی را از دیدگاه ناشر به دارایی مالی، بدهی مالی یا حقوق مالکانه تعیین می‌کند. این استاندارد بر تمایز دقیق تعهدات قراردادی از منافع مالکانه و همچنین شرایط مجاز برای تهاتر دارایی‌ها و بدهی‌های مالی تمرکز دارد.
تصویر وحید اکبری

وحید اکبری

فهرست مطالب

ارائه در استاندارد شماره 36

بدهیها و حقوق مالکانه (به بندهای رب12 تا رب23 و رب33 تا رب38 نیز مراجعه شود)

0.         در زمان شناخت اولیه، ناشر ابزار مالی باید ابزار یا اجزای آن را بر اساس ماهیت توافق قرار‌داد‌ی و تعاریف بدهی مالی، دارایی مالی و ابزار مالکانه، به عنوان بدهی مالی، دارایی مالی یا ابزار مالکانه طبقه‌بندی کند.

11.       زمانی که ناشر تعاریف مندرج در بند 7 را بکار می‌گیرد تا تعیین کند که ابزار مالی، ابزار مالکانه است یا بدهی مالی، ابزار مزبور تنها در صورتی ابزار مالکانه تلقی می­شود که هر دو شرط (الف) و (ب) زیر احراز گردد:

الف .    ابزار شامل هیچ‌گونه تعهد قراردادی در موارد زیر نباشد:

1.     تحویل نقد یا دارایی مالی دیگر به واحد تجاری دیگر؛ یا

2.     مبادله داراییهای مالی یا بدهیهای مالی با واحد تجاری دیگر، در شرایطی که بطور بالقوه برای ناشر نامطلوب است.

ب  .            در صورتی که ابزار از طریق ابزار‌های مالکانه خود ناشر، تسویه شود یا قابل تسویه باشد:

1.     ابزار غیر‌مشتقه‌ای باشد که تعهد قرار‌دادی برای تحویل تعداد متغیری از ابزارهای مالکانه خود واحد تجاری را در بر نداشته باشد؛ یا

2.     ابزار مشتقه‌ای باشد که توسط ناشر، تنها از طریق مبادله مبلغ ثابتی نقد یا دارایی مالی دیگر با تعداد ثابتی از ابزارهای مالکانه خود ناشر، تسویه شود. برای این منظور، حق تقدمها، اختیارهای معامله یا امتیازهای خرید جهت تحصیل تعداد ثابتی از ابزار‌های مالکانه خود واحد‌ تجاری در ازای مبلغ ثابتی از هر واحد پول، در صورتی ابزار مالکانه محسوب می‌شود که واحد تجاری متناسب با تمام مالکان فعلی همان طبقه از ابزار‌های مالکانه غیر‌مشتقه خود، حق تقدمها، اختیارهای معامله یا امتیازهای خرید را اعطا نماید. همچنین برای این منظور، ابزار‌های مالکانه خود ناشر، ابزار‌هایی را که تمام ویژگیها و شرایط مندرج در بند‌های 12 و 13 یا 14 و 15 را احراز کنند یا ابزار‌هایی را که قرار‌داد‌هایی برای دریافت یا تحویل آتی ابزار‌های مالکانه خود واحد تجاری باشند، شامل نمی­شود.

یک تعهد قرار‌دادی، شامل تعهد ناشی از یک ابزار مالی مشتقه که احتمالاً یا قطعاً منجر به دریافت یا تحویل آتی ابزار‌های مالکانه خود ناشر خواهد شد، اما شرطهای مندرج در بند (الف) و (ب) بالا را احراز نمی‌کند، ابزار مالکانه محسوب نمی‌شود. به عنوان یک استثنا، اگر ابزاری که تعریف بدهی مالی را احراز می‌‌کند، تمام ویژگیها و شرایط مندرج در بندهای 12 و 13 یا 14 و 15 را نیز احراز کند، به عنوان ابزار مالکانه طبقه‌بندی می‌شود.

ابزار‌های قابل فروش به ناشر

12.       ابزار مالی قابل فروش به ناشر، تعهد قرار‌دادی ناشر برای بازخرید آن ابزار در ازای نقد یا دارایی مالی دیگر، در صورت اعمال حق فروش است. به عنوان یک استثنا بر تعریف بدهی مالی، ابزاری که دربرگیرنده چنین تعهدی باشد، در صورت دارا بودن تمام ویژگیهای زیر، به عنوان ابزار مالکانه طبقه‌بندی می‌شود:

الف .    در زمان انحلال، برای دارنده، نسبت به سهم متناسبی از خالص داراییهای واحد تجاری، ایجاد حق کند. خالص داراییهای واحد تجاری، به داراییهایی اطلاق می‌شود که پس از کسر تمام ادعاها نسبت به آن داراییها، باقی می‌ماند. سهم متناسب به صورت زیر تعیین می‌شود:

1.     تقسیم خالص داراییهای واحد تجاری در زمان انحلال به واحد‌های با مبالغ مساوی؛ و

2.     ضرب مبلغ به دست آمده در تعداد واحد‌های نگهداری‌شده توسط دارنده ابزار مالی.

ب   .    آن ابزار، در طبقه‌ای از ابزار‌ها قرار گرفته باشد که در مقایسه با سایر طبقات ابزار‌ها، در پایین‌ترین اولویت است. برای اینکه ابزار مالی چنین ویژگی داشته باشد، باید:

1.     در زمان انحلال، در مقایسه با سایر ادعا‌ها نسبت به داراییهای واحد تجاری، اولویت نداشته باشد؛ و

2.     برای قرار گرفتن در طبقه‌ای از ابزار‌ها که در مقایسه با سایر طبقات ابزار‌ها در پایین‌‌ترین اولویت است، نیازی نباشد که به ابزار‌ دیگری تبدیل شود.

پ  .            تمام ابزار‌های مالی موجود در طبقه ابزارهایی که در مقایسه با سایر طبقات ابزار‌ها در پایین‌ترین اولویت است، ویژگیهای یکسانی داشته باشند. برای مثال، تمام آنها باید قابل فروش به ناشر باشند و فرمول یا سایر روشهای مورد استفاده برای محاسبه قیمت بازخرید، برای تمام ابزار‌های آن طبقه یکسان باشد.

ت  .            به غیر از تعهد قرار‌دادی ناشر به بازخرید آن ابزار در ازای نقد یا دارایی مالی دیگر، ابزار مزبور دربردارنده هیچ تعهد قرار‌دادی برای تحویل نقد یا دارایی مالی دیگر به واحد تجاری دیگر، یا برای مبادله داراییهای مالی یا بدهیهای مالی با واحد تجاری دیگر، در شرایطی که بطور بالقوه برای واحد تجاری نامطلوب است، نباشد و آن ابزار، قرار‌دادی نباشد که به شیوه تعین‌شده در قسمت (ب) تعریف بدهی مالی، از طریق ابزار‌های مالکانه خود واحد تجاری قابل تسویه باشد یا در آینده تسویه گردد.

ث   .    مجموع جریانهای نقدی مورد انتظار قابل انتساب به آن ابزار در طول عمر ابزار، اساساً مبتنی بر سود یا زیان دوره، تغییر در خالص داراییهای شناسایی‌شده یا تغییر در ارزش منصفانه شناسایی‌شده و شناسایی‌نشده خالص داراییهای واحد تجاری در طول عمر آن ابزار باشد (به استثنای هرگونه آثار آن ابزار).

13.       برای اینکه ابزاری به عنوان ابزار مالکانه طبقه‌بندی شود، علاوه بر اینکه ابزار باید تمام ویژگیهای بالا را داشته باشد، ناشر نباید هیچ ابزار یا قرار‌داد مالی دیگری داشته باشد که:

الف .    مجموع جریانهای نقدی آن، اساساً مبتنی بر سود یا زیان دوره، تغییر در خالص داراییهای شناسایی‌شده، یا تغییر در ارزش منصفانه شناسایی‌شده و شناسایی‌نشده خالص داراییهای واحد تجاری‌ است (به استثنای هرگونه آثار چنین ابزار یا قرار‌دادی)؛ و

ب   .    بر بازده باقیمانده دارندگان ابزار قابل فروش به ناشر، بطور قابل ملاحظه‌ای اثر محدود‌کننده یا تثبیت‌کننده دارد.

برای رعایت این شرط، واحد تجاری نباید قرار‌داد‌های غیر‌مالی با دارنده ابزار مالی توصیف‌شده در بند 12 را که مفاد و شرایط قراردادی آن، مشابه با مفاد و شرایط قرار‌دادی قرارداد معادلی است که ممکن است بین طرفی به جز دارنده ابزار و واحد تجاری ناشر منعقد گردد، در نظر بگیرد. اگر واحد تجاری نتواند احراز این شرط را اثبات کند، نباید ابزار قابل فروش به ناشر را به عنوان ابزار مالکانه طبقه‌بندی نماید.

ابزار‌ها یا اجزای ابزار‌ها، که واحد تجاری را متعهد می‌کند تنها در زمان انحلال، سهم متناسبی از خالص داراییهای واحد تجاری را به طرف دیگر تحویل دهد

.            برخی ابزار‌های مالی، دربرگیرنده تعهد قرار‌دادی واحد تجاری ناشر برای تحویل سهم متناسبی از خالص داراییهای خود به طرف دیگر، تنها در زمان انحلال است. تعهد به این دلیل ایجاد می‌شود که وقوع انحلال قطعی و خارج از کنترل واحد تجاری (برای مثال، واحد تجاری با عمر محدود) یا غیرقطعی و در اختیار دارنده ابزار است. به عنوان یک استثنا در تعریف بدهی مالی، ابزاری که دربرگیرنده چنین تعهدی باشد، در صورت دارا بودن تمام ویژگیهای زیر، به عنوان ابزار مالکانه طبقه‌بندی می‌شود:

الف .    در زمان انحلال، برای دارنده، نسبت به سهم متناسبی از خالص داراییهای واحد تجاری، ایجاد حق کند. خالص داراییهای واحد تجاری به داراییهایی اطلاق می‌شود که پس از کسر تمام ادعاها نسبت به آن داراییها، باقی می‌ماند. سهم متناسب به صورت زیر تعیین می‌شود:

1.     تقسیم خالص داراییهای واحد تجاری در زمان انحلال به واحد‌های با مبالغ مساوی؛ و

2.     ضرب مبلغ به دست آمده در تعداد واحد‌های نگهداری‌شده توسط دارنده ابزار مالی.

ب  .            آن ابزار، در طبقه‌ای از ابزار‌ها قرار گرفته باشد که در مقایسه با سایر طبقات ابزار‌ها، در پایین‌ترین اولویت است. برای اینکه ابزار مالی چنین ویژگی داشته باشد، باید:

1.     در زمان انحلال، در مقایسه با سایر ادعا‌ها نسبت به داراییهای واحد تجاری، اولویت نداشته باشد؛ و

2.     برای قرار گرفتن در طبقه‌ای از ابزار‌ها که در مقایسه با سایر طبقات ابزار‌ها در پایین‌‌ترین اولویت است، نیازی نباشد که به ابزار‌ دیگری تبدیل شود.

پ  .            تمام ابزار‌های مالی موجود در طبقه ابزار‌هایی که در مقایسه با سایر طبقات ابزار‌ها در پایین‌ترین اولویت هستند، باید تعهد قراردادی یکسانی برای واحد تجاری ناشر به منظور تحویل سهم متناسبی از خالص داراییهای آن در زمان انحلال، ایجاد کنند.

15.       برای آنکه ابزاری به عنوان ابزار مالکانه طبقه‌بندی شود، علاوه بر اینکه ابزار باید تمام ویژگیهای بالا را داشته باشد، ناشر نباید هیچ ابزار یا قرار‌داد مالی دیگری داشته باشد که:

الف .    مجموع جریانهای نقدی آن، اساساً مبتنی‌ بر سود یا زیان دوره، تغییر در خالص داراییهای شناسایی‌شده یا تغییر در ارزش منصفانه شناسایی‌شده و شناسایی‌نشده خالص داراییهای واحد تجاری‌ است (به استثنای هرگونه آثار چنین ابزار یا قرار‌دادی)؛ و

ب  .            بر بازده باقیمانده دارندگان ابزار، بطور قابل ملاحظه‌ای اثر محدود‌کننده یا تثبیت‌کننده دارد.

برای رعایت این شرط، واحد تجاری نباید قرار‌داد‌های غیر‌مالی با دارنده ابزار مالی توصیف‌شده در بند 14 را که مفاد و شرایط قراردادی آن، مشابه با مفاد و شرایط قرار‌دادی قرارداد معادلی است که ممکن است بین طرفی به جز دارنده ابزار و واحد تجاری ناشر منعقد گردد، در نظر بگیرد. اگر واحد تجاری نتواند احراز این شرط را اثبات کند، نباید این ابزار را به عنوان ابزار مالکانه طبقه‌بندی نماید.

خدمات تخصصی مالیاتی

مشاوره مالیاتی و سامانه مؤدیان

راهکار تخصصی برای مالیات، سامانه مؤدیان، دفاع مالیاتی، تنظیم لوایح و مشاوره حرفه‌ای کسب‌وکارها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *