28 . در صورتی که برای یک واحد تجاری در یک حوزه مقرراتی، تفاوتهای موقتی مشمول مالیات به میزان کافی وجود نداشته باشد، دارایی مالیات انتقالی تا میزانی شناسایی میشود که:
الف . این احتمال وجود داشته باشد که واحد تجاری در همان دورهای که تفاوت موقتی کاهنده مالیات برگشت میشود (یا در دورههایی که زیان مالیاتی حاصل از دارایی مالیات انتقالی، قابل انتقال به آینده میشود)، برای یک واحد تجاری در یک حوزه مقرراتی، از سود مشمول مالیات به میزان کافی برخوردار باشد. در ارزیابی اینکه واحد تجاری سود مشمول مالیات کافی در دورههای آتی خواهد داشت یا خیر، واحد تجاری؛
1. تفاوتهای موقتی کاهنده مالیات را با سودهای مشمول مالیات آتی که کاهش در مالیات ناشی از برگشت آن تفاوتهای موقتی کاهنده مالیات از آن کسر شده است، مقایسه میکند. این مقایسه نشان میدهد چه میزان از سودهای مشمول آتی برای اینکه مبالغ ناشی از برگشت آن تفاوتهای موقتی کاهنده مالیات از آن کسر شود، برای واحد تجاری کفایت میکند؛ و
2. مبالغ مشمول مالیات ناشی از تفاوتهای موقتی کاهنده مالیات را که انتظار میرود در دورههای آتی ایجاد شود، نادیده میگیرد، زیرا دارایی مالیات انتقالی ناشی از این تفاوتهای موقتی کاهنده مالیات، خود، به سود مشمول مالیات آتی نیاز دارد تا مورد استفاده قرار گیرد؛ یا
ب . فرصتهای برنامهریزی مالیاتی برای واحد تجاری وجود داشته باشد تا سود مشمول مالیات را در دورههای مناسب ایجاد کند.
29 . ارزیابی سود مشمول مالیات آتی محتمل، در صورت وجود شواهد کافی مبنی بر دستیابی واحد تجاری به این مبلغ محتمل، میتواند شامل بازیافت برخی داراییهای واحد تجاری به مبلغی بیش از مبلغ دفتری آنها باشد. برای مثال، هرگاه دارایی به ارزش منصفانه اندازهگیری شود، واحد تجاری باید بررسی کند که آیا شواهد کافی برای نتیجهگیری درباره محتمل بودن بازیافت دارایی به مبلغی بیش از مبلغ دفتری وجود دارد یا خیر. برای مثال این موضوع زمانی مصداق دارد که واحد تجاری انتظار داشته باشد یک ابزار بدهی با نرخ سود ثابت را نگهداری و جریانهای نقدی قراردادی آن را وصول کند.
30 . فرصتهای برنامهریزی مالیاتی، اقداماتی است که واحد تجاری به منظور ایجاد یا افزایش درآمد مشمول مالیات در دورهای خاص، قبل از انقضای مهلت انتقال زیان مالیاتی یا اعتبار مالیاتی به دورههای آتی، انجام میدهد. برای مثال، در برخی حوزههای مقرراتی، سود مشمول مالیات ممکن است به روشهای زیر ایجاد شود یا افزایش یابد:
الف . انتخاب روش احتساب مالیات درآمد مالی بر مبنای درآمد مالی دریافتشده یا درآمد مالی دریافتنی؛
ب . انتقال ادعاهای مربوط به اقلام کاهنده سود مشمول مالیات به آینده؛
پ . فروش، و اجاره مجدد احتمالی، داراییهایی که افزایش بها داشتهاند اما مبنای مالیاتی آنها برای انعکاس این افزایش بها، تعدیل نشده است؛ و
ت . فروش یک دارایی که درآمد معاف از مالیات ایجاد میکند (مانند اوراق مشارکت دولتی در برخی حوزههای مقرراتی) به منظور خرید سرمایهگذاری دیگری که درآمد مشمول مالیات ایجاد میکند.
در مواردی که فرصتهای برنامهریزی مالیاتی، موجب انتقال سود مشمول مالیات از دورههای آتی به دورههای نزدیکتر میشود، انتقال زیان مالیاتی یا اعتبار مالیاتی به دورههای آتی، همچنان به وجود سود مشمول مالیات آتی ناشی از منابعی غیر از منابع ایجادکننده تفاوتهای موقتی آتی، بستگی دارد.
31 . در صورتی که واحد تجاری سابقه زیان داشته باشد، رهنمودهای مندرج در بندهای 34 و 35 را در نظر میگیرد.
شناخت اولیه یک دارایی یا یک بدهی
32 . کمکهای بلاعوض دولت در ارتباط با داراییهای استهلاکپذیر میتواند به عنوان تعهدات انتقالی به دورههای آتی شناسایی شود که تفاوت بین این تعهدات انتقالی و مبنای مالیاتی صفر آن، تفاوت موقتی کاهنده مالیات است. با توجه به دلیل مندرج در بند 21، دارایی مالیات انتقالی حاصل شناسایی نمیشود.
