زیانهای مالیاتی استفادهنشده و اعتبارهای مالیاتی استفادهنشده
33 . دارایی مالیات انتقالی، بابت انتقال زیانهای مالیاتی استفادهنشده و اعتبارهای مالیاتی استفادهنشده به دورههای آتی، باید تا میزانی شناسایی شود که در مقابل زیانهای مالیاتی استفادهنشده و اعتبارهای مالیاتی استفادهنشده، وجود سود مشمول مالیات قابل استفاده محتمل باشد.
34 . معیارهای شناخت داراییهای مالیات انتقالی که از انتقال زیانهای مالیاتی استفادهنشده و اعتبارهای مالیاتی استفادهنشده به دورههای آتی ناشی میشود، با معیارهای شناخت داراییهای مالیات انتقالی ناشی از تفاوتهای موقتی کاهنده مالیات یکسان است. با وجود این، وجود زیانهای مالیاتی استفادهنشده، شواهد قوی از نبود سودهای مشمول مالیات آتی است. بنابراین، هنگامی که واحد تجاری سابقه زیان داشته باشد، دارایی مالیات انتقالی ناشی از زیانهای مالیاتی استفادهنشده یا اعتبارهای مالیاتی استفادهنشده را تنها تا میزانی شناسایی میکند که تفاوتهای موقتی مشمول مالیات به اندازه کافی وجود داشته باشد یا شواهد متقاعدکننده دیگری مبنی بر در دسترس بودن سود مشمول مالیات قابل استفاده در آینده در مقابل زیانهای مالیاتی استفادهنشده یا اعتبارهای مالیاتی استفادهنشده، موجود باشد. در چنین شرایطی، طبق بند 81، افشای مبلغ دارایی مالیات انتقالی و ماهیت شواهد پشتیبان شناخت آن، الزامی است.
35 . در ارزیابی احتمال وجود سود مشمول مالیات قابل استفاده در مقابل زیانهای مالیاتی استفادهنشده و اعتبارهای مالیاتی استفادهنشده، واحد تجاری معیارهای زیر را در نظر میگیرد:
الف . وجود تفاوتهای موقتی مشمول مالیات کافی برای واحد تجاری در یک حوزه مقرراتی، که منجر به ایجاد مبالغ مشمول مالیات قابل استفاده در مقابل زیانهای مالیاتی استفادهنشده یا اعتبارهای مالیاتی استفادهنشده شود.
ب . وجود سود مشمول مالیات کافی در واحد تجاری قبل از انقضای زیانهای مالیاتی استفادهنشده یا اعتبارهای مالیاتی استفادهنشده، محتمل باشد؛
پ . زیانهای مالیاتی استفادهنشده ناشی از دلایل قابل تشخیصی باشد که تکرار آن محتمل نباشد؛ و
ت . وجود فرصتهای برنامهریزی مالیاتی (به بند 30 مراجعه شود)، بهگونهای که سود مشمول مالیات را در دورهای ایجاد کند که زیانهای مالیاتی استفادهنشده یا اعتبارهای مالیاتی استفادهنشده، در آن دوره قابل استفاده باشد.
چنانچه در مقابل زیانهای مالیاتی استفادهنشده یا اعتبارهای مالیاتی استفادهنشده، وجود سود مشمول مالیات قابل استفاده در آینده محتمل نباشد، دارایی مالیات انتقالی شناسایی نمیشود.
بررسی مجدد داراییهای مالیات انتقالی شناسایینشده
36 . واحد تجاری در پایان هر دوره گزارشگری، داراییهای مالیات انتقالی شناسایینشده را مجدداً بررسی میکند. واحد تجاری دارایی مالیات انتقالی که قبلاً شناسایی نشده است را تا میزانی شناسایی میکند که بازیافت دارایی مالیات انتقالی از محل سودهای مشمول مالیات آتی امکانپذیر باشد. برای مثال، بهبود شرایط تجاری ممکن است این احتمال را که واحد تجاری بتواند به منظور احراز معیارهای شناخت مندرج در بندهای 22 یا 33، سود مشمول مالیات کافی در آینده ایجاد کند، افزایش دهد. مثال دیگر، هنگامی است که واحد تجاری داراییهای مالیات انتقالی را در تاریخ ترکیب تجاری یا پس از آن، مجدداً بررسی میکند (به بندهای 69 و 70 مراجعه شود).
سرمایهگذاری در واحدهای تجاری فرعی، شعب و واحدهای تجاری وابسته و منافع در مشارکتها
37 . هرگاه مبلغ دفتری سرمایهگذاریها در واحدهای تجاری فرعی، شعب و واحدهای تجاری وابسته یا منافع در مشارکتها (یعنی، سهم واحد تجاری اصلی یا سرمایهگذار از خالص داراییهای واحد تجاری فرعی، شعب و واحد تجاری وابسته یا سرمایهپذیر، شامل مبلغ دفتری سرقفلی) با مبنای مالیاتی سرمایهگذاری یا منافع (که اغلب بهای تمام شده است) تفاوت داشته باشد، تفاوتهای موقتی ایجاد میشود. این تفاوتها ممکن است در شرایط مختلفی ایجاد شود؛ برای مثال:
الف . وجود سودهای توزیعنشده واحدهای تجاری فرعی، شعب، واحدهای تجاری وابسته و مشارکتها؛
ب . تغییر در نرخ ارز، در صورتی که واحد تجاری اصلی و واحد تجاری فرعی آن در کشورهای مختلفی قرار داشته باشند؛ و
پ . کاهش در مبلغ دفتری سرمایهگذاری در واحد تجاری وابسته تا سطح مبلغ قابل بازیافت آن.
در صورتی که واحد تجاری اصلی، در صورتهای مالی جداگانه خود، سرمایهگذاری را به بهای تمام شده یا مبلغ تجدید ارزیابی به حساب منظور نماید، تفاوت موقتی مربوط به آن سرمایهگذاری در صورتهای مالی تلفیقی ممکن است با تفاوت موقتی مربوط به آن سرمایهگذاری در صورتهای مالی جداگانه واحد تجاری اصلی، متفاوت باشد.
38 . واحد تجاری، باید برای تمام تفاوتهای موقتی مشمول مالیات مربوط به سرمایهگذاری در واحدهای تجاری فرعی، شعب و واحدهای تجاری وابسته و منافع در مشارکتها، به استثنای مواردی که هر دو شرط زیر را احراز میکند، بدهی مالیات انتقالی شناسایی نماید:
الف . واحد تجاری اصلی، سرمایهگذار یا شریک خاص یا مجری عملیات تحت کنترل مشترک، بتوانند زمانبندی برگشت تفاوتهای موقتی را کنترل کنند؛ و
ب . این احتمال وجود داشته باشد که تفاوتهای موقتی در آینده قابل پیشبینی برگشت نشود.
39 . از آنجا که واحد تجاری اصلی سیاست تقسیم سود واحد تجاری فرعی را کنترل میکند، توانایی کنترل زمانبندی برگشت تفاوتهای موقتی مربوط به سرمایهگذاری (نه تنها تفاوتهای موقتی ناشی از سودهای توزیعنشده، بلکه ناشی از هرگونه تفاوت تسعیر ارز) را نیز دارد. افزون بر این، اغلب تعیین مبلغ مالیات بر درآمدی که هنگام برگشت تفاوتهای موقتی قابل پرداخت خواهد شد، غیرعملی است. بنابراین، هنگامی که واحد تجاری اصلی تصمیم بگیرد که این سودها در آینده قابل پیشبینی توزیع نشود، واحد تجاری اصلی بدهی مالیات انتقالی شناسایی نمیکند. برای سرمایهگذاری در شعب نیز همین ملاحظات کاربرد دارد.
40 . داراییها و بدهیهای غیرپولی واحد تجاری، به واحد پول عملیاتی آن اندازهگیری میشود (به استاندارد حسابداری 16 آثار تغییر در نرخ ارز مراجعه شود). اگر سود مشمول مالیات یا زیان مالیاتی واحد تجاری (و در نتیجه، مبنای مالیاتی داراییها و بدهیهای غیرپولی آن) بر حسب واحد پول متفاوتی تعیین شود، تغییر در نرخ ارز، تفاوتهای موقتی ایجاد میکند که منجر به شناسایی بدهی مالیات انتقالی (موضوع بند 22) یا دارایی مالیات انتقالی میشود. این مالیات انتقالی ایجادشده، به بدهکار یا بستانکار سود یا زیان دوره منظور میشود (به بند 59 مراجعه شود).
41 . سرمایهگذار در واحد تجاری وابسته، آن واحد تجاری را کنترل نمیکند و بطور معمول در جایگاهی نیست که سیاست تقسیم سود را تعیین کند. بنابراین، در صورت نبود توافق برای توزیع نکردن سودهای واحد تجاری وابسته در آینده قابل پیشبینی، سرمایهگذار بدهی مالیات انتقالی حاصل از تفاوتهای موقتی مشمول مالیات مربوط به سرمایهگذاری در واحد تجاری وابسته را شناسایی میکند. در برخی موارد، سرمایهگذار ممکن است قادر به تعیین مبلغ مالیات قابل پرداخت در زمان بازیافت بهای تمام شده سرمایهگذاری در واحد تجاری وابسته نباشد، اما میتواند تعیین کند که مبلغ آن برابر یا بیشتر از یک مبلغ حداقل باشد. در چنین مواردی، بدهی مالیات انتقالی به این مبلغ اندازهگیری میشود.
42 . توافق بین طرفین مشارکت، بطور معمول توزیع سود را نیز شامل میشود و مشخص میکند که آیا تصمیمگیری درباره این مسائل، مستلزم اجماع تمام یا گروهی از طرفهای مشارکت است یا خیر. هنگامی که شریک خاص یا مجری عملیات تحت کنترل مشترک، بتواند زمانبندی توزیع سهم خود از سود مشارکت را کنترل کند و توزیع سهم آن از سود در آینده قابل پیشبینی، محتمل نباشد، بدهی مالیات انتقالی شناسایی نمیشود.
43 . واحد تجاری، برای تمام تفاوتهای موقتی کاهنده مالیات ناشی از سرمایهگذاری در واحدهای تجاری فرعی، شعب و واحدهای تجاری وابسته و منافع در مشارکتها، باید دارایی مالیات انتقالی را تنها به میزانی که هر دو مورد زیر محتمل باشد، شناسایی کند:
الف . تفاوتهای موقتی در آینده قابل پیشبینی برگشت شود؛ و
ب . در مقابل تفاوتهای موقتی، سود مشمول مالیات قابل استفاده وجود داشته باشد.
44 . برای تصمیمگیری درباره اینکه برای تفاوتهای موقتی کاهنده مالیات مرتبط با سرمایهگذاری در واحدهای تجاری فرعی، شعب و واحدهای تجاری وابسته و منافع در مشارکتها، دارایی مالیات انتقالی شناسایی شود یا خیر، واحد تجاری رهنمود مندرج در بندهای 27 تا 31 را در نظر میگیرد.
