رأی شورای عالی مالیاتی درباره معافیت موضوع ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم

مشخصات سند رأی مالیاتی

تاریخ سند: 1380/01/28
شماره سند: 30/4/321
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی (شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی)

موضوع رأی

معافیت موضوع ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم

• منبع مالیات: اشخاص حقوقی
• اداره کل مربوط: شاهرود

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 61-79/4/22
نوع مالیات: مالیات اشخاص حقوقی
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1375

اطلاعات حوزه و مرجع مالیاتی

• شماره حوزه مالیاتی: 361 شاهرود
• شماره سرممیزی مالیاتی: 36 شاهرود
• اداره: امور اقتصادی و دارائی شاهرود

اطلاعات ابلاغ و ثبت شکایت

تاریخ ابلاغ رأی: 79/7/18
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7309-4/30-79/8/14

خلاصه واخواهی مودی مالیاتی

این واحد تولیدی به موجب پروانه بهره‌برداری شماره 1023/12/ب مورخ 72/1/16 صادره از وزارت جهاد سازندگی، در سال 1372 به بهره‌برداری رسیده است.

در اجرای تبصره ماده 193 قانون مالیات‌های مستقیم، اظهارنامه، ترازنامه و حساب سود و زیان سال 1375 در سررسید قانونی به حوزه مالیاتی تسلیم گردیده است.

با توجه به ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم و تبصره یک آن و همچنین رأی هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی به شماره 13502-69/10/1، این واحد تولیدی از زمان بهره‌برداری به مدت 8 سال از پرداخت مالیات معاف می‌باشد.

لکن ممیز محترم و هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی، شرکت را مشمول پرداخت مالیات تشخیص داده‌اند.

بدین وسیله نسبت به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر اعتراض و تقاضای نقض رأی مزبور به عمل می‌آید.

رأی شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی با مطالعه شکوائیه واصله و ملاحظه و بررسی اوراق پرونده، به شرح زیر مبادرت به انشاء رأی می‌نماید:

از آنجائیکه ادعای شرکت مودی مبنی بر استحقاق استفاده از معافیت موضوع ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم، توسط هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر صرفاً به دلیل عدم اتکاء صورت‌های مالی به دفاتر قانونی مردود شناخته شده است و این امر مغایر با مفاد قسمت ثانیا از رأی هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی به شماره 4462/4/30-70/3/27 می‌باشد؛

ایراد قانونی به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی

با توجه به مراتب فوق، به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر ایراد وارد می‌باشد.

تصمیم نهایی شورای عالی مالیاتی

شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی ضمن نقض رأی مورد واخواهی، پرونده را به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می‌نماید تا:

ادعای مودی با رعایت سایر شرایط لازم قانونی مورد رسیدگی کافی قرار گیرد.

امضا کنندگان رأی

علی اصغرزندی فائز
حسن عباسی پناه
غلامحسین مختاری

رأی شورای عالی مالیاتی درباره حق جذب و فوق‌العاده خاص در مالیات حقوق

مشخصات سند رأی مالیاتی

تاریخ سند: 1381/02/01
شماره سند: 30/4/567
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی (شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی)

موضوع رأی

حق جذب و فوق‌العاده خاص در مالیات حقوق

• منبع مالیات: حقوق
• اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 7243-80/6/7
نوع مالیات: مالیات بر درآمد حقوق
سال عملکرد: 1375

اطلاعات حوزه و مرجع مالیاتی

• شماره حوزه مالیاتی: 2222/37
• شماره سرممیزی مالیاتی: 222/37
• سازمان امور اقتصادی و دارائی استان
• اداره امور مالیاتی شهرستان
• اداره کل مالیات بر شرکت‌ها

اطلاعات ابلاغ و ثبت شکایت

تاریخ ابلاغ رأی: 80/7/22
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 6594-4/30-80/8/14

خلاصه واخواهی مودی مالیاتی

به استناد ماده 251 قانون مالیات‌های مستقیم اعتراض خود را به رأی هیأت تجدیدنظر در مورد مالیات حقوق سال 1375 اعلام می‌دارد:

در پی اعتراض بانک نسبت به مطالبه مالیات حقوق از حق جذب و فوق‌العاده پول‌رسانی، هیأت بدوی پس از بررسی مدارک و مستندات مربوطه و استعلام از ریاست وقت شورای عالی مالیاتی، رأی خود را بر عدم تعلق مالیات به حق جذب و صرفاً محاسبه مالیات بر فوق‌العاده پول‌رسانی صادر نموده است.

به دنبال اعتراض بانک به رأی مذکور، پرونده در هیأت تجدیدنظر مطرح گردیده و هیأت اخیرالذکر ضمن نقض رأی هیأت بدوی، عدم معافیت مالیاتی حق جذب نیروی انسانی را اعلام داشته است.

با توجه به مراتب فوق، نظر شورای عالی مالیاتی به نکات ذیل معطوف می‌گردد:

بند 1 – تغییر عنوان نظام پرداخت به طرح جذب نیروی انسانی

مصوبه دویستمین جلسه مجمع عمومی بانک‌ها به ریاست محترم وزیر وقت امور اقتصادی و دارائی (موضوع نامه شماره 46557 مورخ 71/12/24) صراحتاً تغییر نام نظام برقراری فوق‌العاده پرداختی به «طرح جذب نیروی انسانی» را به منظور فراهم شدن نیروی متخصص و کارآمد اعلام نموده است.

بند 2 – نحوه پرداخت فوق‌العاده جذب در سال 1375

در سال 1375، فوق‌العاده جذب پرسنل به دو طریق پرداخت شده است:

• جذب مدیران: به صورت ماهانه
• جذب عمومی: به صورت مقطعی هر شش ماه یک‌بار

که هر دو مورد دارای ماهیت جذب نیرو بوده و بر اساس درصدی از فوق‌العاده شغل محاسبه گردیده است.

بند 3 – استناد به معافیت مالیاتی بر اساس بند 6 ماده 91

عملکرد جذب نیروی انسانی در کلیه بانک‌ها به شکل واحد و به روش فوق انجام شده و با عنایت به بند 6 ماده 91 قانون مالیات‌ها، معاف از مالیات می‌باشد.

بند 4 – ابهام در مطالبه مجدد مالیات فوق‌العاده پول‌رسانی

با توجه به اینکه مستندات پرداخت مالیات فوق‌العاده پول‌رسانی قبلاً به ممیز و هیأت بدوی ارائه شده است، دلایل مطالبه مجدد مالیات آن برای بانک مشخص نبوده و تقاضای بررسی و صدور رأی نهایی می‌گردد.

رأی شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی

شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و مطالعه و بررسی پرونده امر، به شرح ذیل مبادرت به انشاء رأی می‌نماید:

محتویات پرونده حاکی است که هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر با در نظر گرفتن اظهارات مودی در صورتجلسه مورخ 80/6/7 (رأی مورد واخواهی)، و به منظور رسیدگی به اعتراضات ممیز مالیاتی، ابتدا قرار رسیدگی مجدد توسط دو نفر کارشناس صادر نموده است.

گزارش کارشناسان رسمی و تحلیل پرداخت‌ها

بر اساس گزارش کارشناسان مجری قرار به شماره 1813/39-80/3/19:

• پرداخت‌ها طبق دستورالعمل‌های صادره از اداره برنامه‌ریزی و سازمان بانک انجام شده
• پرداخت‌ها غیرمستمر بوده است
• صرفاً به برخی از پرسنل پرداخت شده است
• خارج از فیش حقوقی صورت گرفته است
• مبتنی بر امتیازبندی کارکنان بوده است
• به عنوان عامل انگیزشی پرداخت شده است
• جزء حقوق مستمر و متعارف پرسنل محسوب نمی‌شود

و صرف تغییر عنوان، موجب تلقی آن به عنوان فوق‌العاده جذب نخواهد بود.

نتیجه‌گیری و تصمیم نهایی شورای عالی مالیاتی

با عنایت به اینکه رأی صادره از کفایت رسیدگی برخوردار بوده و از حیث مندرجات شکوائیه واصله موجبی برای نقض آن مشاهده نمی‌گردد، لذا:

شکایت شاکی مردود اعلام می‌گردد.

امضا کنندگان رأی

غلامحسین مختاری
محمدعلی سعیدزاده
محمدعلی تراب‌زاده

مشخصات سند و مرجع صدور رأی

تاریخ سند: 1381/02/01
شماره سند: 30/4/580
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی (شعبه دوم شورای عالی مالیاتی)

عنوان و موضوع رأی مالیاتی

موضوع: مالیات اشخاص حقوقی
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: کل امور اقتصادی و دارائی استان اصفهان

مشخصات رأی مورد واخواهی و پرونده مالیاتی

• شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 307-80/3/22
• سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1377
• شماره حوزه مالیاتی: 201523
• شماره سرممیزی مالیاتی: 20152
• اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان اصفهان
• تاریخ ابلاغ رأی: 80/4/4
• شماره و تاریخ ثبت شکایت: 3679-4/30-80/5/2

خلاصه واخواهی

بند 1 – جریمه دیرکرد پرداختی به سازمان تأمین اجتماعی

• طبق بند 7 ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم، جرایم پرداختی به دولت و شهرداری جزء هزینه‌های قابل قبول نیست، اما جریمه دیرکرد پرداختی به سازمان تأمین اجتماعی جزو جرایم دولتی محسوب نشده و مبلغ 122,421,216 ریال قابل قبول در حساب مالیاتی می‌باشد.
• استناد به رای شماره 12356/4/30 مورخ 71/10/29 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی شده است.

بند 2 – هزینه خرید مواد اولیه به صورت نسیه

• شرکت به دلیل کمبود نقدینگی، مواد اولیه را به صورت نسیه و تحت شرایط خاص خریداری نموده است.
• مبلغ 1,277,914,851 ریال برگشت داده شده به عنوان جریمه دیرکرد، در واقع قیمت نسیه مواد اولیه است و مطابق بند 1 ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم جزء هزینه قابل قبول محسوب می‌شود.
• مجریان قرار با استناد به بند 18 ماده 148 قانون، این هزینه را غیرقابل قبول دانسته‌اند، در حالی که معامله کاملاً مشخص و قطعی بوده است.

بند 3 – پاداش بهره‌وری

• مبلغ 55,675,500 ریال پاداش بهره‌وری سال 1376 در سال تحقق یعنی سال 1377 پرداخت شده است.
• مطابق بندهای 2 و 27 ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم، پاداش مزبور جزء هزینه‌های قابل قبول محسوب می‌شود.

بند 4 – بن کارگری

• مبلغ 2,860,000 ریال بن کارگری سال 1377 جزئی از حقوق پرسنل است و بر اساس بند 2 الف ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم قابل قبول می‌باشد.

بند 5 – عدم رعایت ماده 248 قانون

• در رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر، مقررات ماده 248 قانون رعایت نشده و رأی صادره فاقد اظهارنظر موجه و مدلل نسبت به اعتراضات شرکت است.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

بند 1 – ایرادات به تشخیص مجریان قرار

• سازمان تأمین اجتماعی بر اساس قانون فهرست نهادها و موسسات عمومی غیر دولتی مصوب 73/4/19 مجلس شورای اسلامی، نهاد عمومی غیردولتی محسوب می‌شود.
• مجریان قرار سازمان را دولتی فرض و مبلغ 122,421,216 ریال جریمه را غیرقابل قبول دانسته‌اند.

بند 2 – پاداش بهره‌وری و بن کارگری

• پرداخت پاداش بهره‌وری سال 1376 که در سال 1377 مشخص و پرداخت شده است، مطابق بند 27 ماده 148 قانون جزء هزینه‌های قابل قبول می‌باشد.
• پرداخت بن کارگری 2,860,000 ریال نیز مطابق بند 2 ماده 148 قانون جزء هزینه‌های استخدامی محسوب می‌شود.

بند 3 – نقص رسیدگی

• گزارش کارشناسان مجری قرار فاقد استدلال لازم و کفایت رسیدگی نسبت به اعتراضات مودی بوده است.
• بنابراین رأی مورد واخواهی متضمن اظهارنظر موجه و مدلل نبوده و مغایر ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم است.

بند 4 – نتیجه نهایی

• رأی مورد واخواهی نقض می‌شود و پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم ارجاع می‌گردد تا با رسیدگی کامل و رعایت مقررات قانونی، رأی جدید صادر شود.
• سایر موارد شکایت مودی با توجه به رسیدگی‌های هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی، وارد نبوده و مردود اعلام می‌گردد.

امضاکنندگان رأی

• رضا سعیدی امجد
• علی اکبر نوربخش
• صدیقه کاتوزیان

مشخصات سند و مرجع صدور رأی

تاریخ سند: 1380/12/28
شماره سند: 30/4/10575
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی (شعبه دوم شورای عالی مالیاتی)

عنوان و موضوع رأی مالیاتی

موضوع: رعایت مفاد ماده 237 قانون مالیات‌ها
منبع مالیات: حقوق
اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها

مشخصات رأی مورد واخواهی و پرونده مالیاتی

• شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 10204- 80/8/19
• مربوط به مالیات: بر درآمد حقوق
• سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77 و 78
• شماره حوزه مالیاتی: 1732
• شماره سرممیزی مالیاتی: 173
• اداره: کل مالیات بر شرکت‌ها
• تاریخ ابلاغ رأی: 80/9/10
• شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7879-4/30-80/9/27

خلاصه واخواهی

بند 1 – رد لیست‌های حقوق کارکنان

• حوزه مالیاتی لیست‌های تسلیمی حقوق کارکنان شرکت را مردود دانسته است، هرچند لیست‌ها در موعد مقرر به حوزه تسلیم و مالیات متعلقه پرداخت شده است.

بند 2 – دلایل اعتراض مودی

1. عدم ارائه دفاتر قانونی شرکت که منجر به تعیین مالیات علی‌الرأس شده است.
2. عدم پذیرش لیست‌های تسلیمی به حوزه مالیاتی، با وجود مطابقت با لیست‌های ارسالی به سازمان بیمه‌های اجتماعی.
3. تعیین مبالغی به عنوان عیدی و حقوق مدیران بدون ذکر نام ایشان.
4. اعمال حقوق ماهیانه یکسان برای 90% کارکنان خانم و کارگران ساده، مبلغ 600,000 ریال بدون توجه به تفاوت‌ها.
5. عدم رعایت طرح طبقه‌بندی مشاغل توسط ممیز محترم.

بند 3 – عملکرد هیأت‌های حل اختلاف

• تمام موارد فوق مفصلاً در هیأت‌های بدوی و تجدید نظر مطرح و مدارک ارائه شده‌اند، اما کارشناسان مجری سلیقه شخصی خود را اعمال کرده‌اند.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

بند 1 – ایرادات حوزه مالیاتی

• افزایش حقوق کارکنان شرکت بدون اتکاء به مستندات قابل قبول انجام شده و مطالبه مالیات بابت مابه‌التفاوت حقوق موجه و قانونی نبوده است.
• حقوق‌بگیران مجهول‌الهویه و بی‌نام و نشان به عنوان حقوق‌بگیر مودی تعیین و مالیات مطالبه شده است.

بند 2 – مغایرت با قانون و بخشنامه‌ها

• اقدامات حوزه مالیاتی مغایر ماده 237 قانون مالیات‌های مستقیم و برخلاف بخشنامه شماره 64802/13043/4/30 مورخ 74/11/16 معاون درآمدهای مالیاتی است.
• بخشنامه یاد شده تأیید هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی را نیز دارد.

بند 3 – ایراد به هیأت‌های حل اختلاف

• هیأت‌های بدوی و تجدید نظر صرفاً به گزارش مجریان قرارهای صادره استناد کرده‌اند.
• گزارش فاقد تعیین نام، مشخصات، سمت حقوق‌بگیران مجهول‌الهویه، مدت اشتغال، میزان حقوق و مستندات افزایش حقوق سایر کارکنان بوده است.
• لذا کفایت رسیدگی وجود نداشته و صدور رأی صحیح نبوده است.

بند 4 – نتیجه نهایی

• رأی مورد واخواهی به دلیل نقص رسیدگی و عدم رعایت مقررات قانونی نقض می‌شود.
• پرونده به هیأت موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم ارجاع می‌شود تا با توجه به مقررات قانونی یاد شده، به اظهارات مودی رسیدگی و رأی قانونی صادر گردد.

امضاکنندگان رأی

• رضا سعیدی امجد
• علی‌اکبر نوربخش
• صدیقه کاتوزیان

مشخصات سند و مرجع صدور رأی

تاریخ سند: 1380/12/28
شماره سند: 30/4/10576
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی (شعبه دوم شورای عالی مالیاتی)

عنوان و موضوع رأی مالیاتی

موضوع: اجرای مفاد ماده 237 قانون مالیات‌ها
منبع مالیات: مشاغل
اداره کل مربوط: استان اصفهان

مشخصات رأی مورد واخواهی و پرونده مالیاتی

• شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 155/10-80/2/12
• مربوط به مالیات: مشاغل پیمانکاری
• سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1373
• شماره حوزه مالیاتی: 200634
• شماره سرممیزی مالیاتی: 20063
• اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان اصفهان
• تاریخ ابلاغ رأی: 80/4/23
• شماره و تاریخ ثبت شکایت: 3733-4/30-80/5/3

خلاصه واخواهی

بند 1 – عدم فعالیت و دریافت درآمد در سال 1373

• شاکی اعلام کرده است که در سال 1373 هیچگونه فعالیتی نداشته و درآمدی دریافت نکرده است.
• مبلغ پرداختی توسط سازمان میادین به عنوان 5% مالیات مکسوره در سال 1373، مربوط به درآمدهای سال‌های 1371 و 1372 بوده است.

بند 2 – مطالبه مالیات مضاعف

• مالیات سال‌های 71 و 72 طی برگ‌های تشخیص صادره مطالبه و پرداخت شده‌اند.
• شاکی مدعی است که مطالبه مجدد مالیات همان درآمدها، تشخیص مضاعف محسوب می‌شود.
• هیات‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر به اظهارات شاکی رسیدگی نکرده‌اند، بنابراین شاکی درخواست رسیدگی و معافیت از پرداخت مالیات مورد مطالبه را دارد.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

بند 1 – بررسی مستندات

• حوزه مالیاتی بر مبنای قبض پرداخت مالیات شماره 616677 مورخ 73/11/10 به مبلغ 14,707,925 ریال و دو قبض دیگر مجموعاً به مبلغ 15,318,350 ریال و مقداری فعالیت غیر دولتی نامشخص، دریافتی مودی در سال 1373 را به مبلغ 480,000,000 ریال تعیین کرده است.
• مودی اعتراض کرده و اعلام داشته است که در سال 1373 فعالیت و دریافتی نداشته است.

بند 2 – شواهد پرداخت مالیات

• طبق نامه‌های شماره 2540-79/7/23 و 1131-3-80/4/17 سازمان میادین و مشاغل، مبلغ 14,707,925 ریال مالیات پرداخت شده در سال 1373 مربوط به 5% مالیات مکسوره درآمد ناخالص سال‌های 71 و 72 بوده است.

بند 3 – ایرادات هیأت حل اختلاف

• کارشناس مجری قرار صادره از هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر، دریافتی‌های مذکور را در سال 1373 قلمداد کرده و با توجیهات غیرموجه، درآمد مشمول مالیات هیأت بدوی را تأیید کرده است.
• هیأت تجدید نظر نیز مغایر مفاد ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم اقدام به صدور رأی نموده است.

بند 4 – نتیجه نهایی

• شکایت مودی وارد است.
• شعبه دوم شورای عالی مالیاتی رأی مورد واخواهی را به دلیل نقض مقررات و نقص رسیدگی نقض کرده و پرونده را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم ارجاع می‌دهد تا اعتراض مودی رسیدگی و رأی قانونی صادر گردد.

امضاکنندگان رأی

• رضا سعیدی امجد
• علی‌اکبر نوربخش
• صدیقه کاتوزیان

مشخصات سند و مرجع صدور رأی

تاریخ سند: 1381/07/29
شماره سند: 201/6355
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه اول شورای عالی مالیاتی (شعبه اول شورای عالی مالیاتی)

عنوان و موضوع رأی مالیاتی

موضوع: مالیات حقوق کارکنان در خارج از مناطق آزاد
منبع مالیات: حقوق
اداره کل مربوط: بندرعباس

مشخصات رأی مورد واخواهی و پرونده مالیاتی

• شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 53-1380/1/29
• مربوط به مالیات: بر درآمد حقوق
• سال عملکرد یا تعلق مالیات: 74 الی 76
• شماره حوزه مالیاتی: 211
• شماره سرممیزی مالیاتی: 21
• اداره: امور مالیاتی بندر عباس
• تاریخ ابلاغ رأی: 1380/8/12
• شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7237-4/30-80/9/7

خلاصه واخواهی

بند 1 – ادعای معافیت کارکنان مناطق آزاد

• پرسنل مامور به خدمت در بندر عباس دارای احکام استخدامی از منطقه آزاد کیش بوده و حقوق و مزایای خود را در کیش دریافت می‌نمایند.
• طبق قانون مناطق آزاد، مواد 11 و 13 و رای شماره 2090/4/30 مورخ 1374/3/24 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی، پرسنل به صورت موقت در بندر عباس مستقر شده و فوق‌العاده مأموریت دریافت می‌کنند.
• شاکی مدعی است که پرسنل مزبور از پرداخت مالیات بر درآمد حقوق معاف می‌باشند، اما هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی به این موضوع توجه نکرده‌اند.

بند 2 – نحوه تعیین مالیات و ایرادات مودی

• شاکی در لوایح دفاعیه اعلام کرده است که در صورت شمول مالیات، حوزه مالیاتی باید تعداد پرسنل و حقوق دریافتی هر یک در هر ماه را مشخص و مالیات را محاسبه کند.
• اما حوزه مالیاتی به صورت برآوردی و کلی، اقدام به تعیین مالیات کرده است.
• گرچه در هیأت بدوی این موضوع مورد توجه قرار گرفت، هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر تنها با 7% تعدیل درآمد مشمول مالیات اقدام به صدور رأی کرده است.

رأی شعبه اول شورای عالی مالیاتی

بند 1 – معافیت کارکنان مناطق آزاد

• حقوق‌بگیران شاغل در بندر عباس، حتی با داشتن احکام استخدامی از کیش و دریافت حقوق در کیش، مشمول معافیت ماده 13 قانون اداره مناطق آزاد تجاری-صنعتی مصوب 7/6/1372 نمی‌باشند.
• رأی شماره 2090-4/30 مورخ 1374/3/24 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی دایر بر تعلق چنین معافیتی برای پرسنل مستقر در بندر عباس نیست.

بند 2 – تعیین تعداد پرسنل و میزان حقوق

• دلیل اصلی نحوه تشخیص حوزه مالیاتی، عدم انجام به موقع تکلیف قانونی ماده 85 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب اسفند 1366 بوده است.
• تعداد پرسنل: طبق گزارش شماره 546/211 مورخ 1378/2/30 حوزه مالیاتی و با توجه به لیست‌های ارسالی شرکت تعیین شده است.
• میزان حقوق ماهیانه پرسنل: با توجه به ضمائم گزارش، به دلیل غیر قابل استفاده بودن لیست‌های ارسالی (وجود پرداختی‌های معوقه) محاسبه شده است.

بند 3 – نتیجه نهایی

• با توجه به تعدیل درآمد مشمول مالیات توسط هیأت تجدید نظر، شکایت شاکی وارد نبوده و رد آن اعلام می‌گردد.

امضاکنندگان رأی

علی اصغرزندی فائز
محمد رزاقی
اسماعیل ملکان

مشخصات سند و مرجع صدور رأی

تاریخ سند: 1381/02/10
شماره سند: 30/4/848
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه ششم شورای عالی مالیاتی (شعبه ششم شورای عالی مالیاتی)

عنوان و موضوع رأی مالیاتی

موضوع: برگشت هزینه‌ها و ارزیابی دارایی‌های شرکت منحله
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: استان مرکزی

مشخصات رأی مورد واخواهی و پرونده مالیاتی

• شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 507-80/4/25
• مربوط به مالیات: دوره انحلال
• سال عملکرد یا تعلق مالیات: منتهی به 76/6/25
• شماره حوزه مالیاتی: 131
• اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان مرکزی
• تاریخ ابلاغ رأی: 80/7/24
• شماره و تاریخ ثبت شکایت: 6561-4/30-80/8/13

خلاصه واخواهی

بند 1 – شرح موضوع اعتراض

• شرکت منحله اظهارنامه موضوع ماده 114 و 116 را در مهلت مقرر تسلیم کرده است.
• رسیدگی به دفاتر، برگشت هزینه و تعیین ارقام دارایی و فروش اموال به طور دلخواه ممیز انجام شده است.
• در هیأت بدوی اعتراض نسبت به اقدامات حوزه مالیاتی تسلیم شد اما هیأت بدون توجه به استنادات ارائه شده و بدون رعایت ماده 148 قانون مالیات‌ها، رأی صادر نمود.
• هیأت تجدید نظر نیز با وجود تعلق سرمایه شرکت منحله به سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران و احراز دولتی بودن آن، رسیدگی را طبق مقررات انجام نداده و رأی وفق ماده 248 قانون صادر کرده است.

استنادها و مستندات ارائه شده توسط شاکی

1. دستور شماره 18471 مورخ 78/5/18 وزیر وقت جهت اظهارنظر سازمان حسابرسی
2. بخشنامه شماره 25176/5567-4/30 مورخ 78/7/14 معاونت درآمدهای مالیاتی
3. نامه شماره 12212-279-5/30 مورخ 79/4/16 اداره کل مالیات بر شرکت‌ها
4. تاکید شرکت منحله بر اینکه دارایی‌های فروخته شده به ارگان‌های دولتی و مطابق با ثبت دفاتر بوده است
5. درخواست اجرای ماده 23 آئین‌نامه سازمان تشخیص

رأی شعبه ششم شورای عالی مالیاتی

بند 1 – بررسی پرونده و اقدامات هیأت‌ها

• شاکی با لایحه تسلیمی اوراق شماره 308 لغایت 312 اعتراض به رأی هیأت بدوی داشته است.
• هیأت تجدید نظر برای رسیدگی بیشتر قرار شماره 1333-79/12/15 صادر نمود و گزارش مامور اجرای قرار (اوراق 359 لغایت 362) را دریافت کرد.
• بر اساس گزارش و استماع اظهارات مدیر تصفیه و بررسی‌های مجدداً معمول، تعدیل درآمد مشمول مالیات و کاهش آن نسبت به هیأت بدوی اعمال شد.

بند 2 – نظر شورای عالی مالیاتی درباره ارسال پرونده به سازمان حسابرسی

• طبق تبصره یک ماده 110 قانون مالیات‌های مستقیم، ارسال پرونده به سازمان حسابرسی صرفاً ناظر بر اشخاص حقوقی است که درآمد مشمول مالیات آنها از طریق موسسات حسابرسی دولتی تعیین گردد.
• در پرونده مورد نظر، تعیین ماخذ محاسبه مالیات آخرین دوره عملیات شرکت منحله مشمول این الزام نبوده است.

بند 3 – نتیجه نهایی

• هیچ خلاف ترتیبات قانونی یا نقص رسیدگی در صدور رأی مورد واخواهی مشاهده نشد.
• بنابراین، رد شکایت شاکی اعلام می‌گردد.

امضاکنندگان رأی

• داریوش آل آقا
• غلامعلی آبائی
• روح الله باباسنگانی

مشخصات سند و مرجع صدور رأی

تاریخ سند: 1381/02/11
شماره سند: 30/4/893
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی (شعبه دوم شورای عالی مالیاتی)

عنوان و موضوع رأی مالیاتی

موضوع: احتساب مالیات بر اساس ضریب عمده فروشی
منبع مالیات: مشاغل
اداره کل مربوط: شرق تهران

مشخصات رأی مورد واخواهی و پرونده مالیاتی

• شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 581-80/1/29
• مربوط به مالیات: مشاغل
• سال عملکرد یا تعلق مالیات: 75-76-77
• شماره حوزه مالیاتی: 1241/35
• شماره سرممیزی مالیاتی: 124/35
• اداره: کل مالیات‌های شرق تهران
• تاریخ ابلاغ رأی: 80/7/25
• شماره و تاریخ ثبت شکایت: 6812-4/30-80/8/22

خلاصه واخواهی

بند 1 – شرح موضوع اعتراض

• مودی اعلام داشته که بنکدار و عمده‌فروش می‌باشد و سود کمی عایدش می‌شود.
• حوزه مالیاتی برای محاسبه مالیات، ضریب خرده‌فروشی را اعمال کرده است.
• هیأت‌های حل اختلاف بدون توجه به اظهارات مودی و بدون صدور دستور رسیدگی مجدد و قرار کارشناسی، اقدام به صدور رأی نموده‌اند.
• مودی درخواست رسیدگی مجدد بر اساس مواد 251 و 256 قانون مالیات‌های مستقیم را دارد.

نظر شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

بند 1 – بررسی پرونده و ایرادات

• گزارش‌های مبنای تشخیص مالیات نشان می‌دهد که حوزه مالیاتی درآمد مشمول مالیات سال‌های 75 تا 77 را:
  • یک بار با اعمال ضریب عمده فروشی
  • یک بار با اعمال ضریب خرده فروشی
    تعیین و جمع آنها را مبنای مطالبه مالیات قرار داده است.
• هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدون توجه به اظهارات مودی و بدون بررسی ایراد موجود، صرفاً با تعدیل درآمدهای مشخصه اقدام به صدور رأی کرده‌اند.

بند 2 – نتیجه رسیدگی

• شعبه دوم شورای عالی مالیاتی رأی مورد واخواهی را به علت نقص رسیدگی و نقض مقررات قانون نقض می‌نماید.
• پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌شود.

امضاکنندگان رأی

• رضا سعیدی امجد
• علی اکبر نوربخش
• صدیقه کاتوزیان

مشخصات سند و مرجع صدور رأی

تاریخ سند: 1381/02/16
شماره سند: 30/4/1057
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی (شعبه دوم شورای عالی مالیاتی)

عنوان و موضوع رأی مالیاتی

موضوع: استفاده از ضریب خرده‌فروشی به جای ضریب عمده‌فروشی
منبع مالیات: مشاغل
اداره کل مربوط: استان گیلان

مشخصات رأی مورد واخواهی و پرونده مالیاتی

• شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 490-80/3/27
• مربوط به مالیات: مشاغل
• سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77
• شماره حوزه مالیاتی: 223
• شماره سرممیزی مالیاتی: 220
• اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان گیلان
• تاریخ ابلاغ رأی: 80/5/9
• شماره و تاریخ ثبت شکایت: 4512-4/30-80/5/31

خلاصه واخواهی

بند 1 – شرح موضوع اعتراض

• مامورین تشخیص پس از کسب نظر اتحادیه مربوطه، مبلغی درآمد مشمول مالیات تعیین نمودند.
• به علت اعتراض، پرونده به هیأت‌های حل اختلاف بدوی و تجدید نظر ارجاع شد.
• هیأت تجدید نظر، بدون ارائه هر گونه دلیل و مستند قانونی، شغل مودی را از عمده‌فروشی لاستیک به جزء فروشی لاستیک تغییر داده و ضریب خرده‌فروشی اعمال نمود.
• همچنین درآمد ناشی از فعالیت بند 2 گزارش تشخیص، که مربوط به معاملات جزء فروشی بود، به درآمد تعیین شده اضافه شد.
• شاکی مدعی است که هیأت تجدید نظر خارج از وظایف و صلاحیت قانونی خود رأی صادر کرده و رأی فاقد اظهارنظر موجه و مستدل است.

نظر شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

بند 1 – بررسی پرونده و ایرادات

• هیأت تجدید نظر با وجود صدور قرار رسیدگی، ضریب عمده‌فروشی را به ضریب خرده‌فروشی تغییر داده است.
• مبالغ مندرج در گزارش رسیدگی بابت خرده‌فروشی نیز به مبلغ مذکور اضافه شده است.
• هیچگونه استدلال قانونی و مدلل جهت انجام این تغییرات ارائه نشده است.

بند 2 – نتیجه رسیدگی

• به رأی مورد واخواهی، ایراد عدم کفایت رسیدگی وارد است.
• شعبه دوم شورای عالی مالیاتی رأی مذکور را نقض می‌نماید.
• پرونده جهت رسیدگی مجدد در هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر و بر اساس ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم ارجاع می‌شود.

امضاکنندگان رأی

رضا سعیدی امجد

صدیقه کاتوزیان

علی اکبر نوربخش

مشخصات سند و مرجع صدور رأی

تاریخ سند: 1381/02/28
شماره سند: 30/4/1354
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه ششم شورای عالی مالیاتی (شعبه ششم شورای عالی مالیاتی)

عنوان و موضوع رأی مالیاتی

موضوع: اجرای تبصره ذیل ماده 77 قانون مالیات‌های مستقیم
منبع مالیات: مشاغل (بساز و بفروشی)
اداره کل مربوط: استان اصفهان

مشخصات رأی مورد واخواهی و پرونده مالیاتی

• شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 454-5 مورخ 80/4/20
• مربوط به مالیات: مشاغل (بساز و بفروشی)
• سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1380
• شماره حوزه مالیاتی: 200143
• شماره سرممیزی مالیاتی: 20014
• اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان اصفهان
• تاریخ ابلاغ رأی: 80/4/26
• شماره و تاریخ ثبت شکایت: 3936-4/30-80/5/10

خلاصه واخواهی

بند 1 – شرح موضوع اعتراض

• شاکی خانه‌ای در زیرزمینی به مساحت 130 متر مربع و 270 مترمربع بنا ساخته است.
• به علت بدهی و مشکلات مالی، ملک را به قیمتی بسیار پایین‌تر از قیمت بازار فروخته است.
• با مراجعه به اداره دارائی، علی‌رغم گذشت بیش از 2 سال از پایان ساخت و عدم انجام نقل و انتقال، مشمول مالیات شد.
• کمیسیون حل اختلاف رای به معافیت داده بود اما پس از اعتراض ممیز، مجدداً کمیسیون تشکیل و نظر ممیز تأیید شد.
• شاکی دبیر آموزش و پرورش است و خود را مشمول پرداخت مالیات بساز و بفروشی نمی‌داند.

نظر شعبه ششم شورای عالی مالیاتی

بند 1 – بررسی پرونده و مراحل رسیدگی

• هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر جهت بررسی موضوع، با توجه به لوایح و مستندات اقدام به صدور قرار تحقیق مجدد نمودند.
• هیأت صادر کننده رأی مورد واخواهی با استناد به گزارش مجری قرار شماره 4/43/1 مورخ 80/4/20، برگ‌های 48 و 49، رأی بدوی را نقض و درآمد مشمول مالیات مشخصه را تأیید نمود.

بند 2 – ایراد شاکی و نیاز به بررسی بیشتر

• شاکی مدعی است از تاریخ پایان بنا بیش از 20 سال گذشته و هیچ معامله‌ای بر ملک صورت نگرفته است.
• با توجه به تبصره ذیل ماده 77 قانون مالیات‌های مستقیم و رأی شماره 14347/4/30-72/12/16 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی، موضوع نیاز به بررسی بیشتر و توجیه مستدل داشت.

نتیجه رأی

• رأی مورد واخواهی به علت عدم اظهارنظر صریح و توجیه کافی، نقض شد.
• پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگر ارجاع شد تا پس از رسیدگی و احراز واقعیت، نفیا یا اثباتا اقدام به صدور رأی نماید.
• ملاحظه: انتقال قطعی ملک تا پایان سال 1380 صورت نگرفته و موضوع مشمول مقررات ماده 77 اصلاحی قانون مالیات‌های مستقیم (مصوب 80/11/27) می‌باشد.
• تاریخ صدور گواهی پایان کار معتبر و ملاک عمل خواهد بود.

امضاکنندگان رأی

• غلامعلی آبائی
• داریوش آل آقا
• روح الله باباسنگانی